Για τη Ρένια Λουιζίδου, το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα άθλημα που παρακολουθεί στον ελεύθερο χρόνο της. Είναι μια αγάπη που ξεκίνησε από την παιδική της ηλικία, μέσα από τις επισκέψεις στο γήπεδο μαζί με τον πατέρα της, και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο σταθερές συνήθειες της ζωής της. Μάλιστα, το πάθος της για την μπάλα είναι τέτοιο, που ούτε οι επαγγελματικές της υποχρεώσεις κατάφεραν να την κρατήσουν μακριά από τους σημαντικούς αγώνες.
Η αγαπημένη ηθοποιός βρέθηκε το βράδυ της Δευτέρας 19 Οκτωβρίου 2026 στην εκπομπή «All In» και μίλησε για την ιδιαίτερη σχέση της με το ποδόσφαιρο. Από τις παιδικές αναμνήσεις στο γήπεδο του Άρη μέχρι τις βραδιές Champions League με την οικογένειά της, η ίδια περιέγραψε πώς μια κοινή δραστηριότητα με τον πατέρα της έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς της.
Οι πρώτες επισκέψεις στο γήπεδο με τον πατέρα της
Πριν ακόμη το ποδόσφαιρο γίνει προσωπικό της πάθος, ήταν ένας τρόπος να περνά χρόνο με τον πατέρα της. Εκείνος, φανατικός φίλος του Άρη, άρχισε να την παίρνει μαζί του στο γήπεδο από τότε που η ίδια πήγαινε ακόμη στο δημοτικό. Η περίοδος εκείνη, όπως θυμήθηκε, συνέπεσε με μια ιδιαίτερα δυνατή εποχή για την ομάδα της Θεσσαλονίκης.
«Ήταν η ομάδα Φοίρος, Κούης, Ζήνδρος, Μπαλής. Ήταν μια καλή εποχή του Άρη. Ο μπαμπάς μου ήταν φανατικός. Ο αδερφός μου δεν τον συνόδευε και από πίκα αποφάσισε να παίρνει εμένα και άρχισε να παίρνει εμένα στο γήπεδο από πάρα πολύ μικρή, από νωρίς από το δημοτικό. Έτσι κόλλησα.
Ήταν αυτό που κάναμε μαζί με τον μπαμπά μου, ας πούμε. Ως κορίτσι ήταν αυτό που έκανα μαζί με τον μπαμπά μου. Και άρχισε να μου αρέσει πάρα πολύ το γήπεδο. Μετά κάποια στιγμή τα πράγματα αγρίεψαν ποδοσφαιρικά πολύ και άρχισε να φοβάται να με πάρει. Ήταν ταραγμένες εποχές από πλευράς επεισοδίων», ανέφερε αρχικά η Ρένια Λουιζίδου.
Όταν ο πατέρας της δεν άντεχε να βλέπει ποδόσφαιρο
Η απογοήτευση του πατέρα της για την τροπή που είχε πάρει το ποδόσφαιρο δεν τον απομάκρυνε μόνο από το γήπεδο, αλλά και από την τηλεοπτική παρακολούθηση των αγώνων. Η Ρένια Λουιζίδου θυμήθηκε με χιούμορ τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούσε όταν η ένταση του παιχνιδιού γινόταν ανυπόφορη.
«Μετά ο μπαμπάς μου άρχισε να απογοητεύεται από το ποδόσφαιρο που έχει πάρει αυτή την τροπή. Κι εκείνος τραβήχτηκε και έμεινα εγώ να βλέπω ποδόσφαιρο μόνη μου. Ήταν από αυτούς τους πολύ φανατικούς που εάν δεν μπορούσε να δει, δηλαδή όταν βλέπαμε στην τηλεόραση πήγαινε στο διάδρομο και έλεγε “Δεν μπορώ, δεν μπορώ, δεν μπορώ”.
Και εγώ καθόμουν στην τηλεόραση μπροστά και του έκανα αναμετάδοση. Ήταν αυτό που μας έδενε με τον μπαμπά μου, ένα από τα λίγα πράγματα που μπορούσαμε να κάνουμε μαζί όταν ήμουν μικρή. Και μου έμεινε μια αγάπη για το άθλημα. Δηλαδή πραγματικά πιστεύω ότι είναι το πιο ωραίο σπορ. Παρότι βλέπω και μπάσκετ, πουθενά δε βρίσκω αυτό που βρίσκω στο ποδόσφαιρο», εξομολογήθηκε.
Το Champions League ούτε τις ημέρες των παραστάσεων δεν το έχανε
Το πρόγραμμα του θεάτρου δεν στάθηκε ποτέ αρκετό για να την κάνει να χάσει έναν σημαντικό ποδοσφαιρικό αγώνα. Η Ρένια Λουιζίδου αποκάλυψε πως, όταν οι παραστάσεις συνέπιπταν με βραδιές Champions League, η ίδια και οι συνεργάτες της έβρισκαν τρόπο να παρακολουθήσουν τις αναμετρήσεις.
Μάλιστα, αναφέρθηκε και στον Σπύρο Παπαδόπουλο, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο θέατρο και μοιραζόταν το ίδιο πάθος για το ποδόσφαιρο.
«Και φεύγουμε μαλλιά κουβάρια την Τετάρτη απ’ το θέατρο, που είναι μέτζο η παράσταση, μαλλιά κουβάρια να προλάβουμε να δούμε Champions League στο σπίτι. Ενώ με τον Σπύρο Παπαδόπουλο, που παίζαμε μαζί, που είναι και αυτός πολύ τρελαμένος με το ποδόσφαιρο, ζήσαμε μεγάλες στιγμές δύο τρία χρόνια. Είχαμε βάλει τηλεόραση στα καμαρίνια και βλέπαμε και την ώρα της παράστασης μπάλα. Champions League δεν υπάρχει περίπτωση να μη δω. Παρακολουθώ ξένα πρωταθλήματα περισσότερο ίσως και από το ελληνικό», πρόσθεσε η ηθοποιός.
Η Ρεάλ, η οικογένειά της και οι βραδιές μπροστά στην τηλεόραση
Το πάθος της ηθοποιού για το ποδόσφαιρο έχει περάσει και στο οικογενειακό της περιβάλλον. Όπως αποκάλυψε, ο σύζυγός της προτιμούσε το μπάσκετ, όμως ο γιος τους ανέπτυξε από μικρή ηλικία τη δική του αγάπη για την μπάλα, χωρίς εκείνη να χρειαστεί να τον παροτρύνει.
Πλέον, οι ευρωπαϊκοί αγώνες αποτελούν μια αγαπημένη οικογενειακή συνήθεια, με τη Ρεάλ να έχει ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις τους.
«Στο σπίτι ο έρμος, ο άντρας μου, ήταν πιο πολύ του μπάσκετ. Εγώ ειλικρινά, χωρίς να το κάνω επίτηδες, χωρίς να πω κουβέντα εγώ, έβλεπα με τους φίλους μου ποδόσφαιρο. Χωρίς εγώ όμως να κάνω καμία προσπάθεια, αλήθεια τώρα, ο γιος μου δεν τον ενδιαφέρει καθόλου το μπάσκετ και κόλλησε από μόνος του, από πολύ πιτσιρικάς, με το ποδόσφαιρο.
Οπότε από τη στιγμή που γίναμε και δύο μέσα στο σπίτι, του το έχουμε επιβάλει με κάποιο τρόπο και είναι το οικογενειακό μας. Δηλαδή ειδικά τα παιχνίδια τα ευρωπαϊκά, είναι το αγαπημένο μας. Εμείς δε θα φάμε Κυριακή μεσημέρι μαζί, όπως η τηλεοπτική μου οικογένεια, αλλά θα δούμε όλοι μαζί Champions League. Ο γιος μου φταίει γι’ αυτό. Είμαστε οπαδοί της Ρεάλ. Θα δούμε οπωσδήποτε τους αγώνες της Ρεάλ και οπωσδήποτε τα μεγάλα ματς του Champions League», είπε η Ρένια Λουιζίδου.
«Είναι διασκέδαση πριν από όλα»
Πέρα από την αγωνία για το αποτέλεσμα και την υποστήριξη της αγαπημένης της ομάδας, η Ρένια Λουιζίδου απολαμβάνει συνολικά την εμπειρία του ποδοσφαίρου. Την ατμόσφαιρα, τα συνθήματα, τις αντιδράσεις της εξέδρας, αλλά και την αίσθηση ότι άνθρωποι με διαφορετικές ζωές ενώνονται γύρω από ένα κοινό ενδιαφέρον.
«Είναι διασκέδαση πριν από όλα. Μ’ αρέσει πάρα πολύ να βλέπω το παιχνίδι. Βρίσκω ότι έχει ένα χιούμορ το ποδόσφαιρο, ωραίες ώρες, στα συνθήματα, στις καφρίλες που γίνονται, που κι αυτό το απολαμβάνω. Όχι όταν χοντραίνει το πράγμα.
Εκτονώνεις και μια ενέργεια. Επίσης, μ’ αρέσει αυτό που μαζεύονται πολλοί άνθρωποι γύρω από μια κοινή συνθήκη. Έχει μια ομοιότητα με τη δουλειά μου, αυτό δηλαδή το ότι και οι από πάνω και οι από κάτω καλούνται να κάνουν το ίδιο, όπως και στο θέατρο. Γιατί και οι ηθοποιοί καλούνται να γίνουν μια ομάδα στο θέατρο κάθε φορά και το κοινό. Το βρίσκω πολύ απολαυστικό», κατέληξε η Ρένια Λουιζίδου.
