Εξομολόγηση καρδιάς παραχώρησε η Αλεξάνδρα Ούστα στο vidcast «50 λεπτά» της Μαντώς Γαστεράτου για μία περίοδο της ζωής της που την καθόρισε.
Η ηθοποιός μοιράστηκε βιώματα που ξεπερνούν την επιφάνεια και αγγίζουν τις πιο δύσκολες πλευρές της οικογενειακής ζωής.
Η ίδια περιέγραψε πώς η κατάσταση με τη μητέρα της άλλαξε σταδιακά, όταν το αλκοόλ μπήκε όλο και πιο έντονα στην καθημερινότητά της. «Όλα ξεκίνησαν όταν πέρασε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μόλις άρχισε να το ξεπερνάει, άρχισε και να πίνει. Ανέκαθεν έπινε κοινωνικά, αλλά πήρε καιρό μέχρι να καταλάβω ότι όντως ήταν πρόβλημα, γινόταν σε καθημερινή βάση».
«Κρύβεις τα μπουκάλια… αλλά το μυρίζεις»
Η πραγματικότητα μέσα στο σπίτι, όπως είπε, ήταν δύσκολη και συχνά αβάσταχτη: «Κρύβεις πια τα μπουκάλια, δεν τα βλέπεις αλλά μυρίζεις το αλκοόλ, λες “Είμαι τρελή; Έχει ποτίσει ο εγκέφαλός μου και το μυρίζω;”».
Όπως εξήγησε, τότε δεν υπήρχε επαρκής ενημέρωση για θέματα ψυχικής υγείας, κάτι που έκανε ακόμα πιο δύσκολη τη διαχείριση της κατάστασης. «Η πάθηση ήταν προφανώς άλλη και αυτό ήταν ένα σύμπτωμα. Δεν ήταν ότι είναι αλκοολική, αλλά προφανώς ήταν καταθλιπτική για να μπει στη ζωή της το αλκοόλ».
«Έφυγα από το σπίτι»
Οι εντάσεις αυξάνονταν, ενώ οι προσπάθειες να τη βοηθήσει δεν είχαν αποτέλεσμα. «Ήταν πολλές φορές που της είπα ότι θέλει βοήθεια, αλλά ήταν σαν να μιλάω σε τοίχο… δεν ήξερα πώς μπορώ να βοηθήσω έναν άνθρωπο που δεν ήθελε να βοηθηθεί».
Έτσι, πήρε μια απόφαση που την προστάτευσε: «Αποφάσισα να φύγω από το σπίτι, να μπορέσω τουλάχιστον να προστατέψω τον εαυτό μου».
Η απώλεια και οι συνεχόμενες δοκιμασίες
Η μητέρα της μπήκε σε κλινική απεξάρτησης, όμως ο οργανισμός της δεν άντεξε. «Όταν μπαίνει ένας άνθρωπος σε μια τέτοια κλινική, δεν πρέπει να έχει επαφές με τον έξω κόσμο για ένα διάστημα… Αλλά δεν προμήνυε κάτι αυτό».
Η ίδια, κλείνοντας, μίλησε για μια περίοδο γεμάτη απώλειες: «Όλοι οι άνθρωποι που ακολουθούσαν, πια δεν ακολουθούν. Είχα απώλειες σχεδόν κάθε χρόνο» και συμπλήρωσε: «Ήταν μια δεκαετία… κλάφτα Χαράλαμπε».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αλεξάνδρα Ούστα: «Πήγα στον ψυχολόγο γιατί αναρωτιόμουν γιατί δεν ήθελα να κάνω παιδιά»
