Ένα ταξίδι γεμάτο μνήμες και έντονη συναισθηματική φόρτιση πραγματοποίησε η Βούλα Πατουλίδου στον Πόντο. Η Ολυμπιονίκης επισκέφθηκε την Παναγία Σουμελά και θέλησε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους όσα βίωσε σε έναν τόπο άρρηκτα δεμένο με την ιστορία και τις ρίζες των Ποντίων.
Μέσα από την ανάρτησή της, η Βούλα Πατουλίδου αναφέρθηκε στους προγόνους της, αλλά και στις ιστορίες που περνούν από γενιά σε γενιά, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη της πατρίδας.
Όπως εξομολογήθηκε, παρότι βρέθηκε για πρώτη φορά στον συγκεκριμένο τόπο, είχε την αίσθηση πως τον γνώριζε από πάντα, μέσα από τις διηγήσεις των παππούδων της και τα ποντιακά τραγούδια.
Η συγκίνηση στον δρόμο προς την Παναγία Σουμελά
Η διαδρομή προς την Παναγία Σουμελά αποδείχθηκε ιδιαίτερα φορτισμένη για την ίδια. Με τον ήχο του κεμεντζέ να συνοδεύει την ανάβαση, οι σκέψεις της στράφηκαν στους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον Πόντο, χωρίς όμως να καταφέρουν ποτέ να τον βγάλουν από την καρδιά και τη μνήμη τους.
Η Βούλα Πατουλίδου έγραψε χαρακτηριστικά: «Όταν πατάς τα χώματα του Πόντου, κάτι μέσα σου ραγίζει. Ανηφορίσαμε προς την Παναγία Σουμελά με τον ήχο του κεμεντζέ να μας συνοδεύει. Έπαιζε σαν να μην ήταν μουσική, αλλά θρήνος. Σαν να έλεγε, με τον δικό του τρόπο, όλα όσα οι παππούδες μας δεν κατάφεραν ποτέ να πουν. Και όσο ανεβαίναμε, ένιωθα πως δεν ήμασταν μόνο εμείς.
Ήταν εκεί οι δικοί μας άνθρωποι. Εκείνοι που έφυγαν από τον Πόντο, αλλά δεν έφυγε ποτέ ο Πόντος από μέσα τους. Κάπου ανάμεσα στις στροφές του δρόμου, μου φάνηκε πως άκουσα τη φωνή του παππού μου: “Προχώρα… λίγο ακόμα. Εκεί είναι η Παναγία μας”».
«Αυτό που έβλεπα για πρώτη φορά, το γνώριζα από πάντα»
Η στιγμή που αντίκρισε την Παναγία Σουμελά ήταν εκείνη που την έκανε να λυγίσει. Η Ολυμπιονίκης περιέγραψε το συναίσθημα που την πλημμύρισε, συνδέοντας το πρώτο της προσκύνημα με τις αφηγήσεις των μεγαλύτερων της οικογένειάς της και με όλα όσα είχε ακούσει από παιδί για τον Πόντο.
«Όταν την αντίκρισα, δεν μπόρεσα να μιλήσω. Γονάτισα στην εικόνα που γονάτισαν άνθρωποι που έζησαν, πόνεσαν, προσευχήθηκαν και έφυγαν χωρίς να ξέρουν αν θα ξαναδούν ποτέ τον τόπο τους. Αυτό που έβλεπα για πρώτη φορά, στην πραγματικότητα το γνώριζα από πάντα. Το είχα γνωρίσει μέσα από τις διηγήσεις των παππούδων μου. Από τα τραγούδια. Από εκείνο το βλέμμα που έπαιρναν οι μεγαλύτεροι όταν μιλούσαν για μια πατρίδα που δεν μπόρεσαν να ξεχάσουν. Και ίσως τελικά αυτό να σημαίνει ρίζα*», έγραψε η Βούλα Πατουλίδου.
Διαβάστε επίσης: Βούλα Πατουλίδου: «Με πήγαν στα δικαστήρια με κατασκευασμένη κατηγορία 300€ – Δεν δέχομαι να παίξει κανείς με την υπόληψή μου»
