Η Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις 19 Ιανουαρίου 1947 και ήταν μία από τις πιο σημαντικές ηθοποιούς. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Πρωτοεμφανίστηκε στο σινεμά στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Κάτι να καίει (1964) στην ηλικία των 16 ετών.
Το 1968 βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία Ραντεβού με μια άγνωστη. Για αρκετά χρόνια πριν από το θάνατο της είχε αποσυρθεί από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, κάνοντας μόνο επιλεκτικές εμφανίσεις. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην τηλεοπτική σειρά Γοργόνες.
Υπήρξε μία από τις πιο γοητευτικές ηθοποιούς της γενιάς της και η ομορφιά της αποτελούσε συχνά αντικείμενο συζήτησης. Η ίδια δεν επένδυσε ποτέ στην ομορφιά της, ακολούθησε μία πολύ ήρεμη ζωή και ήταν αφοσιωμένη στην τέχνη της.
Η σπάναι συνεντεύξη
Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της στο «Ενώπιος Ενωπίω» και στον Νίκο Χατζηνικολάου το 1998, η Έλενα Ναθαναήλ είχε αναφέρει πως ποτέ δεν την απασχόλησε ιδιαίτερα η εξωτερική της εμφάνιση, παρόλο που πολλοί της έλεγαν πόσο εντυπωσιακή ήταν.
«Αυτό το όλο πράγμα περί ομορφιάς, το συνειδητοποίησα πάρα πολύ αργά. Νόμιζα ότι γινόταν ο χαμός λόγω της δουλειάς που έκανε αυτό το κορίτσι. Λόγω τιμής, δεν είχα συναίσθηση του τι γινόταν και γιατί ήμουν τόσο ωραίο κορίτσι. Το κατάλαβα μετά τα 40. Φυσικά, δεν θα άλλαζε κάτι στον χαρακτήρα μου, είναι βέβαιο αυτό.
Σίγουρα αυτή η δουλειά σε αλλοτριώνει, θέλει δημόσιες σχέσεις, ψέμα, νάζι και είανο ρπάγματσ που δεν τα ξέρω εγώ. Στο βιογραφικό μου εκεί που λέει δημόσιες σχέσεις έχει τρία μηδενικά, όχι ένα. Δεν θα άλλαζα τίποτα. Εγώ φρότνισα να θωρακιστώ. Δεν ήθελα να με ατσαλώσει το επάγγελμα από άμυνες. Ήθελα να κρατήσω τις ευαιθησίες μου και να ολοκληρωθώ σαν άνθρωπος. Να κρατηθώ μακρία από το πράγμα και να μην με αγγίξει».
