Αρχές των 00s και ξαφνικά από παντού – ραδιόφωνα, τηλεόραση, clubs – παίζουν non stop οι Evanescence με το Bring Me To Life και τη φωνή της Amy Lee να σε διαπερνά από την πρώτη νότα.
Δυνατή, μελαγχολική, σχεδόν υπνωτική, είναι εκείνη που κουβαλάει όλο το συναίσθημα του κομματιού. Δεν είναι απλώς μια καλή φωνή· είναι η φωνή που σε κρατάει εκεί, που σε κάνει να μην αλλάζεις σταθμό.
Το τραγούδι που έγινε φαινόμενο
Το Bring Me To Life δεν ήταν απλά άλλη μια επιτυχία της εποχής. Ήταν το τραγούδι που σημάδεψε τα 00s. Ο συνδυασμός ροκ, gothic αισθητικής και αυτής της χαρακτηριστικής ερμηνείας έφερε κάτι που τότε έμοιαζε διαφορετικό, σχεδόν καινούργιο για το mainstream.
Η επιτυχία ήρθε σχεδόν αμέσως. Το κομμάτι εκτοξεύτηκε, έγινε τεράστιο hit και πήρε μαζί του το Fallen στην κορυφή. Έπαιζε παντού: στα charts, σε soundtracks, σε mp3 players, σε κάθε κινητό της εποχής. Ήταν από εκείνα τα τραγούδια που δεν τα γλίτωνες – και δεν ήθελες κιόλας.
Η αισθητική που έγραψε εποχή
Και μαζί με τη μουσική, ήρθε και η εικόνα. Το video clip με την Amy Lee να αιωρείται στο κτίριο έγινε iconic. Το look, το μακιγιάζ, το ύφος – όλα πέρασαν σε μια ολόκληρη γενιά που βρήκε σε αυτό το τραγούδι κάτι που την εξέφραζε. Ήταν η στιγμή που το emo και το gothic έπαψαν να είναι «κάπου στο περιθώριο» και μπήκαν κανονικά στο mainstream.
Και σήμερα, όσα χρόνια κι αν περάσουν, αρκεί να παίξει το intro για να σε γυρίσει πίσω. Εκεί που όλα ήταν πιο έντονα — και ένα τραγούδι μπορούσε πραγματικά να σου μείνει..
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τα παιδιά της νύχτας: Το cult τηλεοπτικό φαινόμενο του Κώστα Μυλωνά από τα 90s
