Ήταν μια εικόνα που στις αρχές των 00s έμοιαζε σχεδόν απίστευτη: ιερείς και μοναχοί με ηλεκτρικές κιθάρες, ντραμς και ροκ ήχο να ανεβαίνουν στη σκηνή και να τραγουδούν μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους.
Οι «Παπαροκάδες» έγιναν ένα από τα πιο ιδιαίτερα, αλλά και πιο συζητημένα φαινόμενα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Για κάποιους αποτέλεσαν μια πρωτότυπη προσπάθεια προσέγγισης της νεολαίας, ενώ για άλλους μια κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Πίσω όμως από την εικόνα που έμεινε στη μνήμη του κοινού, υπήρχε μια συγκεκριμένη ιστορία.
Πώς γεννήθηκαν οι «Ελεύθεροι»
Η αρχή έγινε στη Μονή Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ του Σαρώφ στο Τρίκορφο Φωκίδας, όπου ο Νεκτάριος Μουλατσιώτης θέλησε να δημιουργήσει έναν διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας με τους νέους.
Η ιδέα δεν ήταν εξαρχής να δημιουργηθεί ένα μουσικό φαινόμενο. Το εγχείρημα συνδέθηκε με την προσπάθεια στήριξης των δραστηριοτήτων της μονής και κυρίως των νεανικών κατασκηνώσεων.
Έτσι δημιουργήθηκε το συγκρότημα «Ελεύθεροι», το οποίο πολύ γρήγορα απέκτησε το παρατσούκλι «Παπαροκάδες». Η ονομασία προέκυψε από τον συνδυασμό της ιδιότητάς τους ως ανθρώπων της Εκκλησίας και του ροκ ύφους που επέλεξαν.
Οι πρωταγωνιστές του εγχειρήματος
Στα πρόσωπα που συνδέθηκαν περισσότερο με το συγκρότημα ήταν ο Νεκτάριος Μουλατσιώτης, ο Γιάννης Παπανικολάου (γνωστός τότε ως πατήρ Παντελεήμων) και ο πατήρ Χριστόφορος, μαζί με άλλα μέλη που συμμετείχαν μουσικά στο σχήμα.
Η φωνή του Γιάννη Παπανικολάου ήταν εκείνη που ξεχώρισε περισσότερο και έδωσε στα τραγούδια των «Ελεύθερων» τον χαρακτηριστικό τους ήχο.
Το τραγούδι που τους έκανε γνωστούς
Τα κομμάτια που συνδέθηκε περισσότερο με το όνομά τους ήταν το «Έμαθα Ελεύθερος να Ζω» και το «Τσιπάκι».
Τα τραγούδια απέκτησαν μεγάλη απήχηση, καθώς συνδύαζαν ροκ στοιχεία με στίχους γύρω από την ελευθερία, την πίστη και την αντίσταση σε όσα θεωρούσαν ότι απομακρύνουν τον άνθρωπο από τις αξίες του.
Ο πρώτος δίσκος τους κυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο και αποτέλεσε την αρχή μιας σύντομης αλλά έντονης δισκογραφικής πορείας. Ακολούθησαν άλμπουμ όπως τα «S.O.S.», «Κοντά σας» και «Ο κόσμος αλλάζει».
Τα τραγούδια που συζητήθηκαν περισσότερο
Οι Παπαροκάδες απέκτησαν φανατικό κοινό, κυρίως μέσα από τραγούδια με έντονα μηνύματα και κοινωνικές αναφορές.
Ανάμεσα στα κομμάτια που ξεχώρισαν ήταν:
- «Έμαθα Ελεύθερος να Ζω»
- «Το Τσιπάκι»
- «S.O.S.»
- «Αγιά Σοφιά»
- «Αναρχία και Ροκιά»
- «Ο Κόσμος Αλλάζει»
- «Κοντά Σας»
Το «Το Τσιπάκι» ήταν ένα από τα τραγούδια που προκάλεσαν ιδιαίτερη συζήτηση, καθώς πραγματευόταν φόβους και προβληματισμούς που υπήρχαν έντονα στην κοινωνία εκείνη την περίοδο.
Από το μοναστήρι στην τηλεόραση
Η εικόνα τους ήταν τόσο ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα, που σύντομα έγιναν τηλεοπτικό θέμα.
Οι εμφανίσεις τους σε εκπομπές, οι συναυλίες και η διαφορετική τους παρουσία δημιούργησαν τεράστια δημοσιότητα. Ήταν μια εποχή που οι Παπαροκάδες είχαν καταφέρει να γίνουν γνωστοί ακόμη και σε ανθρώπους που δεν άκουγαν ροκ μουσική.
Παράλληλα όμως, δεν έλειψαν και οι αντιδράσεις, καθώς πολλοί θεωρούσαν ότι ο συνδυασμός ράσου και ροκ σκηνής ήταν κάτι ξένο προς την παραδοσιακή εικόνα της Εκκλησίας.
Η ζωή μετά τους Παπαροκάδες
Μετά την περίοδο της μεγάλης δημοσιότητας, το συγκρότημα σταδιακά σταμάτησε τη δράση του.
Ο Γιάννης Παπανικολάου συνέχισε τη μουσική του διαδρομή σε διαφορετικό ύφος και ακολούθησε τον δρόμο του heavy metal, αποτελώντας πλέον γνωστή φωνή της ελληνικής metal σκηνής μέσα από τους Diviner.
Ο Νεκτάριος Μουλατσιώτης παρέμεινε στον εκκλησιαστικό χώρο και συνεχίζει μέχρι σήμερα τη δράση του μέσα από τη Μονή και τις ομιλίες του. Μάλιστα διατηρεί έντονη παρουσία στο διαδίκτυο μέσα από βίντεο.
Ένα φαινόμενο που έμεινε στα 00s
Οι Παπαροκάδες μπορεί να είχαν μικρή διάρκεια ζωής ως συγκρότημα, όμως η παρουσία τους ήταν αρκετή για να μείνουν χαραγμένοι στη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής.
Ήταν ένα μουσικό εγχείρημα που δύσκολα θα μπορούσε να επαναληφθεί: ένας συνδυασμός πίστης, ροκ μουσικής, τηλεοπτικής υπερπροβολής και έντονης κοινωνικής συζήτησης.
Και γι’ αυτό, περισσότερα από 20 χρόνια μετά, το όνομά τους συνεχίζει να προκαλεί αναμνήσεις από μια ιδιαίτερη εποχή της ελληνικής ποπ κουλτούρας.
