Υπήρχε μια πολύ συγκεκριμένη ιεροτελεστία στα 00’s. Γυρίζαμε από το σχολείο, πετούσαμε την τσάντα στην καρέκλα, τρώγαμε στα γρήγορα κάτι πρόχειρο και ανοίγαμε την τηλεόραση.
Όχι για να διαλέξουμε. Αλλά γιατί ξέραμε ακριβώς τι έπαιζε. Τα απογεύματα είχαν ραντεβού και οι σειρές που προβάλλονταν τότε έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Η ελληνική τηλεόραση εκείνης της εποχής είχε γεμίσει με λατινοαμερικάνικες παραγωγές και παιδικές σειρές που απευθύνονταν ξεκάθαρα σε παιδιά και εφήβους, δημιουργώντας μια ολόκληρη after-school κουλτούρα.
Rebelde Way
Η σειρά-φαινόμενο που σημάδεψε τα απογεύματα μιας ολόκληρης γενιάς. Τοποθετημένη σε ένα ιδιωτικό σχολείο, με κεντρικό άξονα τις κοινωνικές ανισότητες, τις φιλίες, τους έρωτες και τη μουσική, το Rebelde Way δεν ήταν απλώς μια teen σειρά. Ήταν συζήτηση στο διάλειμμα, αφίσες στους τοίχους και τραγούδια που όλοι ξέραμε απ’ έξω. Η προβολή της στην Ελλάδα την καθιέρωσε ως την απόλυτη after-school επιλογή των 00’s.
Φλορισιέντα, μία σύγχρονη Σταχτοπούτα
Λίγο πιο ρομαντική και παραμυθένια, η Φλορισιέντα έφερε στα ελληνικά απογεύματα χρώμα, μουσική και μια σύγχρονη εκδοχή του παραμυθιού της Σταχτοπούτας. Με έντονο το μουσικό στοιχείο και μια πιο «γλυκιά» αφήγηση, έγινε αγαπημένη συνήθεια κυρίως για τις μικρότερες ηλικίες, χωρίς όμως να αφήνει κανέναν ασυγκίνητο.
Μαρία της γειτονιάς
Μπορεί να μην ήταν καθαρά παιδική σειρά, όμως η Μαρία της γειτονιάς έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα απογεύματα των 00’s. Η κλασική μεξικάνικη τηλενουβέλα με το έντονο μελόδραμα, τις αδικίες και τις συνεχείς ανατροπές, παρακολουθούνταν συχνά οικογενειακά. Ήταν από εκείνες τις σειρές που έβλεπες «μαζί με τη γιαγιά-μαμά», αλλά τελικά κόλλαγες κι εσύ.
Ατρόμητοι
Οι Ατρόμητοι κινήθηκαν στο ίδιο teen πλαίσιο με άλλες αργεντίνικες σειρές, εστιάζοντας στις σχέσεις, τις φιλίες και τα σχολικά βιώματα των εφήβων. Με πιο ήπιο τόνο και καθημερινές ιστορίες, αποτέλεσαν μια σταθερή απογευματινή επιλογή που ταίριαζε απόλυτα στο κλίμα «μετά το σχολείο».
Το Διάλειμμα
Η πιο καθαρά παιδική παρουσία της λίστας. Το Διάλειμμα μιλούσε τη γλώσσα των παιδιών, με ιστορίες βγαλμένες από το σχολικό περιβάλλον, τις φιλίες και τα μικρά καθημερινά προβλήματα. Ήταν η σειρά που συνέχιζε, με έναν τρόπο, το σχολείο… αλλά αυτή τη φορά από τον καναπέ του σπιτιού.
Chiquititas
Ανάμεσα στο παιδικό και το δραματικό, τα Chiquititas έφεραν μια πιο συναισθηματική προσέγγιση, με ιστορίες παιδιών που μεγάλωναν σε ορφανοτροφείο. Παρότι απευθυνόταν κυρίως σε μικρότερες ηλικίες, η θεματολογία και τα τραγούδια της την έκαναν ιδιαίτερα αγαπητή και στην Ελλάδα.
Οι πεταλούδες ελεύθερες πετούν
Από τις σειρές που αγαπήθηκαν σιωπηλά αλλά βαθιά. Οι πεταλούδες ελεύθερες πετούν κινήθηκαν στο γνώριμο αργεντίνικο teen σύμπαν των 00’s, με επίκεντρο τους εφήβους, τις φιλίες, τους πρώτους έρωτες και τα μικρά–μεγάλα συναισθηματικά διλήμματα της ηλικίας. Με πιο ήπιο και ρομαντικό τόνο, αποτέλεσε μια σταθερή απογευματινή επιλογή για όσους αναζητούσαν κάτι λιγότερο «εκρηκτικό», αλλά εξίσου εθιστικό μετά το σχολείο.
Αυτές οι σειρές δεν ήταν απλώς τηλεοπτικό πρόγραμμα. Ήταν κοινό βίωμα. Προβάλλονταν συγκεκριμένη ώρα, χωρίς replay και χωρίς on demand. Αν τις έχανες, απλώς τις έχανες. Και ίσως γι’ αυτό τις θυμόμαστε τόσο έντονα μέχρι σήμερα: γιατί συνδέθηκαν με μια εποχή που το «μετά το σχολείο» είχε συγκεκριμένο ήχο, εικόνα και συναίσθημα.
Διαβάστε επίσης: Τηλεόραση στα 90s: Οι σειρές που έπαιζαν και δεν ξεχνάμε ποτέ
