Τηλεοπτικοί αστυνομικοί πολλοί. Ταξίαρχος Θεοχάρης, όμως, ένας. Ο σκληρός σαν πέτρα, αλύγιστος εκπρόσωπος του Νόμου, ο φόβος και ο τρόμος των εγκληματιών. Η Νέμεσις που δεν χαριζόταν σε κανέναν και τιμωρούσε τα… αποβράσματα κατά τα έργα τους (σ.σ. τάδε έφη άλλωστε ο ίδιος).
❗Πάτα play και απόλαυσε❗
Ο Στάθης Θεοχάρης ήταν ωμός, αμείλικτος απέναντι στο έγκλημα, με έμφυτη τάση στις… μπουνιές. Ποιος ξεχνά τις αμέτρητες «κλωτσοπατινάδες» με τα κακοποιά στοιχεία που έχωνε στο κελί, ή ακόμα και με συναδέλφους του που τολμούσαν να του πάνε κόντρα στο τμήμα; Δεν έκανε εκπτώσεις, δεν υπολόγιζε κόστος.
Η ψυχραιμία, άγνωστη λέξη στο λεξιλόγιό του, το ίδιο και το άρθρο του Νόμου που ξεκαθαρίζει πως οι συλληφθέντες δεν είναι… σάκοι του μποξ.
Για τον Θεοχάρη, τα όρια ήταν θολές γραμμές, και η επιβολή του Νόμου περνούσε συχνά από μια ιδιαίτερα «χειροπιαστή» ερμηνεία του καθήκοντος! Ο προσωπικός αυτός κώδικας τιμής και συμπεριφοράς, τον είχε φέρει αντιμέτωπο με ένα κάρο πειθαρχικά, από τα οποία φυσικά και πάντα αθωωνόταν.
Κι όμως, πίσω από το σκληρό βλέμμα και τη βαριά φωνή, υπήρχε ένας άλλος Θεοχάρης. Ο άντρας με πάθη, αδυναμίες και μια βαθιά, σχεδόν απόλυτη αγάπη για τη Μαριάννα του. Εκεί λύγιζε.
Ο άνθρωπος πίσω από τον μύθο
Ο ρόλος δεν θα είχε γράψει ιστορία χωρίς τον άνθρωπο που τον ενσάρκωσε. Ο αείμνηστος Γιώργος Βασιλείου δεν ήταν ένας «τυχαίος» ηθοποιός. Πριν ακόμα γίνει γνώριμος στο ευρύ κοινό, είχε δουλέψει σκληρά, κάνοντας παράλληλα δουλειές για να σταθεί στα πόδια του, σπουδάζοντας στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Μπέλλου και αποκτώντας εμπειρίες σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.
Στην πορεία της επιτυχημένης καριέρας του συνεργάστηκε με κορυφαία ονόματα του ελληνικού θεάτρου, όπως ο Θανάσης Βέγγος και η Ρένα Βλαχοπούλου, χτίζοντας ένα γερό υπόβαθρο που φάνηκε ξεκάθαρα όταν ήρθε η μεγάλη ευκαιρία.
Η συνάντηση που άλλαξε τα πάντα
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η γνωριμία του με τον Νίκος Φώσκολος αποδείχθηκε καθοριστική. Ο ίδιος ο Βασιλείου τον αποκαλούσε «δάσκαλό» του. Και δεν ήταν υπερβολή. Ο Φώσκολος του εμπιστεύτηκε έναν ρόλο που δεν ήταν απλώς πρωταγωνιστικός, αλλά καθόρισε μια ολόκληρη εποχή.
Το 1993 ο Ταξίαρχος Θεοχάρης μπαίνει δυναμικά στη ζωή των τηλεθεατών με έναν στόχο: να «καθαρίσει» την κοινωνία από κάθε μορφή εγκληματικότητας. Και το έκανε με τον τρόπο που μόνο εκείνος ήξερε. Χωρίς εκπτώσεις. Χωρίς φόβο. Μέχρι το 2006, ο Θεοχάρης ήταν σταθερό ραντεβού στα σπίτια των Ελλήνων.
Ένας ρόλος που έγινε pop culture
Η απήχηση του ρόλου ήταν τέτοια, που ξεπέρασε τα όρια της σειράς. Ο Ταξίαρχος Θεοχάρης έγινε σημείο αναφοράς, αντικείμενο μίμησης, ατάκας και σάτιρας. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2001 τον υποδύθηκε και ο Μάρκος Σεφερλής, σε σκετσάκια που άφησαν εποχή.
Ο Ταξίαρχος Θεοχάρης ήταν ο «σκληρός μπάτσος» της τηλεόρασης, με το Νόμο χαραγμένο στο βλέμμα και τη γροθιά πάντα έτοιμη, δεν πίστευε στη διπλωματία ούτε στις δεύτερες ευκαιρίες. Για εκείνον, το έγκλημα δεν ήθελε κουβέντες αλλά πράξεις, και όταν αναλάμβανε δράση, κανείς δεν έφευγε χωρίς μελανιές.
Και γι’ αυτό, όσες φορές κι αν περάσουν τα χρόνια, όσες σειρές κι αν προβληθούν, ο Θεοχάρης θα παραμένει ένας από τους πιο εμβληματικούς και αγαπημένους ρόλους που γνώρισε ποτέ η ελληνική τηλεόραση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Mía vs Marizza: Το δίλημμα που μας… ανέθρεψε – Εσύ με ποια ταυτίστηκες;
