Η εικόνα ενός σκύλου που πέφτει στη θάλασσα και αρχίζει αμέσως να κολυμπά μοιάζει απολύτως φυσιολογική. Ωστόσο, η αντίληψη ότι όλοι οι σκύλοι γεννιούνται γνωρίζοντας κολύμπι είναι ένας επικίνδυνος μύθος.
Οι περισσότεροι σκύλοι, όταν βρεθούν στο νερό, θα αρχίσουν ενστικτωδώς να κινούν τα πόδια τους. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορούν να παραμείνουν στην επιφάνεια, να ελέγξουν την κατεύθυνσή τους ή να επιστρέψουν με ασφάλεια στην ακτή. Ορισμένοι κουράζονται πολύ γρήγορα, ενώ άλλοι δυσκολεύονται λόγω της ανατομίας τους.
Ποιες φυλές δυσκολεύονται περισσότερο στο νερό;
Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζονται οι βραχυκέφαλοι σκύλοι, δηλαδή εκείνοι με κοντό ρύγχος και επίπεδο πρόσωπο, όπως τα γαλλικά και αγγλικά μπουλντόγκ, τα παγκ και τα μπόστον τεριέ. Η κατασκευή του κεφαλιού και οι πιθανές αναπνευστικές δυσκολίες τούς αναγκάζουν να κρατούν τη μουσούδα ψηλά, με αποτέλεσμα να χάνουν ευκολότερα την ισορροπία τους μέσα στο νερό.
Δυσκολία μπορεί επίσης να αντιμετωπίσουν φυλές με κοντά πόδια και μακρύ ή βαρύ σώμα, όπως τα ντάτσχουντ, τα μπάσετ χάουντ και ορισμένα κόργκι. Τα μικρά άκρα τους δεν τους προσφέρουν πάντα την απαιτούμενη ώθηση, ενώ η κατανομή του βάρους τους μπορεί να δυσχεραίνει την επίπλευση.
Στην ίδια κατηγορία ανήκουν συχνά σκύλοι με μεγάλο κεφάλι, φαρδύ στήθος ή ιδιαίτερα μυώδες σώμα. Ακόμη και ένας δυνατός σκύλος μπορεί να μην είναι καλός κολυμβητής, καθώς η μυϊκή μάζα δεν επιπλέει τόσο εύκολα όσο το λίπος. Η ικανότητα στο νερό δεν κρίνεται επομένως μόνο από το μέγεθος ή τη δύναμη του ζώου.
Αντίθετα, φυλές που δημιουργήθηκαν για εργασία μέσα ή κοντά στο νερό, όπως τα λαμπραντόρ, τα γκόλντεν ριτρίβερ, τα νερόσκυλα, τα νιουφάουντλαντ και αρκετά σπάνιελ, συνήθως έχουν καλύτερη φυσική προδιάθεση. Και σε αυτές, όμως, υπάρχουν εξαιρέσεις: κάθε σκύλος έχει διαφορετική φυσική κατάσταση, εμπειρία και προσωπικότητα.
Πώς θα μπει ο σκύλος με ασφάλεια στο νερό;
Η πρώτη γνωριμία πρέπει να γίνει σταδιακά, σε ρηχό και ήρεμο νερό. Δεν πετάμε ποτέ τον σκύλο στη θάλασσα ή στην πισίνα και δεν τον αναγκάζουμε να κολυμπήσει, καθώς μπορεί να πανικοβληθεί, να καταπιεί νερό ή να συνδέσει την εμπειρία με φόβο.
Ένα σωστά εφαρμοσμένο σωσίβιο για σκύλους είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για αρχάριους, μικρόσωμους, ηλικιωμένους ή βραχυκέφαλους σκύλους. Ιδανικά πρέπει να διαθέτει λαβή στην πλάτη, ώστε ο κηδεμόνας να μπορεί να σηκώσει γρήγορα το ζώο σε περίπτωση ανάγκης.
Ο σκύλος δεν πρέπει να μένει ποτέ χωρίς επίβλεψη, ακόμη και αν θεωρείται έμπειρος κολυμβητής. Τα κύματα, τα θαλάσσια ρεύματα, η εξάντληση και το κρύο νερό μπορούν να τον θέσουν σε κίνδυνο μέσα σε λίγα λεπτά. Σε θάλασσα με έντονο κυματισμό ή σε ποτάμι με γρήγορη ροή, το κολύμπι πρέπει να αποφεύγεται εντελώς.
Χρειάζεται επίσης καθαρό πόσιμο νερό, ώστε να μη διψάσει και καταναλώσει θαλασσινό. Μεγάλη ποσότητα αλμυρού νερού μπορεί να προκαλέσει εμετό, διάρροια και σοβαρότερα προβλήματα. Μετά το μπάνιο, καλό είναι να ξεπλένονται το τρίχωμα και οι πατούσες του με γλυκό νερό και να στεγνώνουν προσεκτικά τα αυτιά του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Γιατί δεν πρέπει να αφήνεις ΠΟΤΕ τον σκύλο σου μέσα στο αυτοκίνητο το καλοκαίρι
