Κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία στη Eurovision.
Η DARA, που πριν από τον ημιτελικό δεν την έβλεπε κανείς και αμέσως μετά ελάχιστοι ήταν εκείνοι που ψέλλιζαν πως κάτι καλό γίνεται εδώ, σίγουρα κανείς δεν μιλούσε για φαβορί, άρχισε σιγά σιγά να κάνει τον κόσμο να καταλαβαίνει ότι σε αυτή τη συμμετοχή υπήρχε κάτι δυναμικό, πρωτότυπο και αληθινό.
Ακύλας Μυτιληναίος, ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ εκπρόσωπός μας στον τελικό της Eurovision…
Συμμετοχή με ταυτότητα, προσωπικότητα, ενέργεια και πολύ συναίσθημα.
Και τελικά όχι μόνο κέρδισε. Σάρωσε. Με μια από τις μεγαλύτερες διαφορές που έχουμε δει ποτέ στον διαγωνισμό, άφησε πίσω φαβορί, όπως η Φινλανδία, που είχε αρχίσει να πανηγυρίζει πριν ανακοινωθούν οι ψηφοφορίες κοινού και επιτροπών.
Η Darina Yotova ή αλλιώς DARA είναι μόλις 27 χρονών και θεωρείται ήδη μία από τις μεγαλύτερες pop stars της Βουλγαρίας, ξεκινώντας ουσιαστικά την πορεία της το 2015 μέσα από το X Factor Βουλγαρίας, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό.
Και μέσα σε αυτή τη νίκη υπάρχει έντονο ελληνικό και ουσιαστικό στοιχείο, γιατί πίσω από το «Bangaranga» βρίσκεται ο Δημήτρης Κοντόπουλος, ένας άνθρωπος που έχει γράψει τη δική του, τεράστια ιστορία στη Eurovision.
Έχει συμμετάσχει δημιουργικά από το 2007 συνολικά 16 φορές στον διαγωνισμό, 4 φορές με την Ελλάδα, 2 με την Κύπρο και με άλλες χώρες, κυρίως από το Ανατολικό μπλοκ.
Με 2 δεύτερες θέσεις, Ουκρανία 2008 και Αζερμπαϊτζάν 2013, έχει μπει συνολικά 8 φορές στη δεκάδα, αποδεικνύοντας πως γνωρίζει πολύ καλά τη συνταγή ενός διαγωνισμού που κρύβει πολλές ανατροπές.
Η νίκη της Βουλγαρίας σίγουρα έχει μια ιδιαίτερη σημασία για τον δημιουργό, που στην Ελλάδα υπήρξαν στιγμές που αμφισβητήθηκε, ακούγοντας έντονη και πολλές φορές άδικη κριτική.
Ο ίδιος, όμως, συνέχισε να δουλεύει αθόρυβα, να εξελίσσεται, να ψάχνει, να δημιουργεί και τελικά να φτάνει στην κορυφή της Ευρώπης, με την εκπληκτική και εκρηκτική DARA.
Εδώ έρχεται και η ασφάλεια που έδωσε στη νικήτρια η συμμετοχή στα φωνητικά της Βικτώριας Χαλκίτη.
Μια από τις πιο σημαντικές φωνές πίσω από τη Eurovision εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Μία εξαιρετική τραγουδίστρια που έχει σταθεί δίπλα σε αμέτρητες αποστολές, κάνοντας φωνητικά και βοηθώντας ερμηνευτές να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό πάνω στη σκηνή.
Και ναι, ανήκει στους αφανείς ήρωες που μπορεί να μην φαίνονται αρκετά, αλλά χωρίς αυτούς πολλές συμμετοχές δεν θα είχαν την ίδια δυναμική, ούτε το ίδιο αποτέλεσμα.
Και μέσα σε όλα αυτά αξίζει να σταθούμε και στον Ακύλα μας.
Ένα παιδί που ξεκίνησε κυριολεκτικά από το μηδέν και κατάφερε να κατακτήσει τη 10η θέση στη Eurovision.
Ένα παιδί που χρίστηκε πολύ γρήγορα φαβορί και που, μαζί με όλα τα άλλα, έπρεπε να κουβαλάει και αυτό το φορτίο.
Γιατί κάποια στιγμή θα πρέπει να μπούμε στην ψυχολογία αυτού του παιδιού, με το τεράστιο ταλέντο, τα όνειρα, την πίστη και τη θετική ενέργεια, που όμως λίγους μήνες πριν ήταν μουσικός του δρόμου.
Και κατάφερε μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να φτάσει να θεωρείται ένα από τα μεγάλα φαβορί της φετινής Eurovision.
Αυτό από μόνο του είναι τεράστιο επίτευγμα και επιτυχία.
Και για να κλείσουμε…
Αυτό το παιδί, μετά τα αποτελέσματα, ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη.
Μα συγγνώμη γιατί;
Για το ότι στάθηκε πάνω σε αυτή τη σκηνή με αξιοπρέπεια και ψυχή; Για το ότι εκπροσώπησε τη χώρα με αυθεντικότητα και όλες του τις δυνάμεις;
Ακύλα, ήσουν εξαιρετικός. Εξαιρετικός.
Σου αξίζει ένα τεράστιο ευχαριστώ, γιατί απέδειξες πως τα όνειρα δεν έχουν συγκεκριμένη αφετηρία, αλλά πρέπει να έχουν πίστη, πολλή δουλειά, επιμονή και καρδιά.
Να ξέρεις πως κέρδισες την αγάπη και τον σεβασμό όλων. Η 10η θέση δεν είναι το τέλος της διαδρομής, είναι η αρχή.
Η φετινή Eurovision μάς έδειξε και κάτι ακόμη…
Πως υπάρχουν φορές που το τραγούδι που δεν φωνάζει από την αρχή πως θα κερδίσει, μπορεί να φτάσει στην κορυφή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
