Θέλεις έναν άνθρωπο που να σε σέβεται, να σε εκτιμά και να σου δείχνει ξεκάθαρα το ενδιαφέρον του. Κι όμως, πολλές φορές συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: εκείνος ή εκείνη που αργεί να απαντήσει, ακυρώνει σχέδια τελευταία στιγμή ή κρατά μια ανεξήγητη απόσταση, καταλήγει να μονοπωλεί τη σκέψη σου.
Ξαφνικά, το ενδιαφέρον μετατρέπεται σε εμμονή και το μυαλό σου αναζητά συνεχώς σημάδια, εξηγήσεις και απαντήσεις. Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτό το μοτίβο, δεν φταίει απαραίτητα το «κακό σου γούστο». Η ψυχολογία έχει τις δικές της εξηγήσεις.
Όταν το άγχος μεταμφιέζεται σε έρωτα
Οι ειδικοί εξηγούν ότι όσοι έχουν αγχώδη τύπο προσκόλλησης είναι πιο ευάλωτοι στα σημάδια απόρριψης. Ένα μήνυμα που αργεί, μια αλλαγή στη συμπεριφορά ή μια ξαφνική απομάκρυνση αρκούν για να ενεργοποιήσουν τον φόβο της εγκατάλειψης.
Συχνά, αυτή η αντίδραση συνδέεται με εμπειρίες από την παιδική ηλικία και με σχέσεις όπου η συναισθηματική διαθεσιμότητα δεν ήταν δεδομένη. Έτσι, το άγχος και η αβεβαιότητα παρερμηνεύονται ως έντονη χημεία και πάθος, με αποτέλεσμα να κυνηγάς ακόμη περισσότερο τον άνθρωπο που απομακρύνεται.
Την ίδια στιγμή, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η έλλειψη ανταπόκρισης λειτουργεί ως ένας τρόπος να αποφύγεις την πραγματική οικειότητα. Μια σχέση με έναν συναισθηματικά μη διαθέσιμο άνθρωπο μπορεί να φαίνεται ασφαλής, γιατί δεν σε αναγκάζει να εκτεθείς ολοκληρωτικά ή να αντιμετωπίσεις τον φόβο της απόρριψης μέσα σε μια ουσιαστική σύνδεση.
Η γοητεία του «άπιαστου» και η παγίδα της εξιδανίκευσης
Υπάρχει ένας ακόμη λόγος που μας κάνει να κολλάμε με ανθρώπους που δεν ανταποκρίνονται: η αξία που δίνουμε σε ό,τι μοιάζει δύσκολο και δυσεύρετο. Όσο πιο απρόσιτος φαίνεται κάποιος, τόσο περισσότερο το μυαλό μας τον αντιμετωπίζει ως «έπαθλο».
Παράλληλα, πολλές φορές δεν ερωτευόμαστε τον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά την ιδέα που έχουμε δημιουργήσει γι’ αυτόν. Προβάλλουμε πάνω του τις επιθυμίες, τα όνειρα και το μέλλον που φανταζόμαστε, αγνοώντας τα σημάδια που δείχνουν ότι το ενδιαφέρον δεν είναι αμοιβαίο.
Ακόμη πιο ισχυρός είναι ο μηχανισμός της διαλείπουσας επιβράβευσης, γνωστός και ως «σύνδρομο του κουλοχέρη». Όταν κάποιος εμφανίζεται, εξαφανίζεται και επιστρέφει ξανά, ο εγκέφαλος μπαίνει σε μια διαδικασία αναμονής της επόμενης «ανταμοιβής». Ένα απλό μήνυμα μετά από ημέρες σιωπής μπορεί να προκαλέσει έκρηξη ντοπαμίνης και να σε κάνει να αναζητάς συνεχώς την επόμενη δόση προσοχής.
Οι δύο ερωτήσεις που αξίζει να κάνεις στον εαυτό σου
Αν θέλεις να καταλάβεις αν αυτό που νιώθεις είναι έρωτας ή άγχος, οι ψυχολόγοι προτείνουν να απαντήσεις με ειλικρίνεια σε δύο ερωτήσεις:
Τι συμβαίνει μέσα σου όταν δεν απαντάει; Πρόκειται για μια απλή απογοήτευση ή νιώθεις πανικό, ανασφάλεια και έντονη συναισθηματική αναστάτωση;
Και το πιο σημαντικό: αν σταματούσες να στέλνεις πρώτος ή πρώτη, θα υπήρχε προσπάθεια από την άλλη πλευρά ή η επικοινωνία θα έσβηνε αθόρυβα;
Η αλήθεια είναι ότι η συνέπεια και η αμοιβαιότητα δεν προσφέρουν πάντα την ένταση του κυνηγιού. Είναι όμως τα βασικά συστατικά μιας υγιούς σχέσης. Γιατί η πραγματική αγάπη δεν σε αφήνει να αναρωτιέσαι συνεχώς αν αξίζεις την προσοχή κάποιου. Σου τη δείχνει ξεκάθαρα.
Διαβάστε επίσης: Ξαπλώνεις να κοιμηθείς και θυμάσαι μια άβολη συζήτηση; Δες γιατί συμβαίνει
