Η Έλλη Στάη μίλησε στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 για τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Παπαδάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το απόγευμα της Κυριακής 4 Ιανουαρίου, έπειτα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η έμπειρη δημοσιογράφος αναφέρθηκε με συγκίνηση στον άνθρωπο και επαγγελματία που γνώρισε από τα πρώτα της βήματα στον χώρο, μιλώντας με λόγια εκτίμησης και σεβασμού για τον παλιό της συνάδελφο και φίλο.
Η Έλλη Στάη τόνισε πόσο ξαφνική και σοκαριστική ήταν η απώλειά του, επισημαίνοντας τη μακρόχρονη και αδιάλειπτη παρουσία του στη δημοσιογραφία και την τηλεόραση. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο Γιώργος έφυγε πολύ γρήγορα, πολύ ξαφνικά και αυτό ήταν ένα σοκ για όλους μας, γιατί μόλις πριν από λίγους μήνες είχε μια καθημερινή παρουσία, όπως είχε για 35-40 χρόνια.
Εγώ θα τον θυμάμαι τον Γιώργο στα νιάτα του στην ΕΡΤ όταν ξεκίνησε κι αυτός και εγώ στην ΕΡΤ τη δεκαετία του ’80. Θα τον θυμάμαι βέβαια και για την υπόλοιπη διαδρομή του, μία διαδρομή που έδειξε ότι είχε χαρακτηριστικά αντοχής και δύναμης. Αυτός ήταν ο Γιώργος και θα τον θυμάμαι, όπως τον θυμούνται πάρα πολλοί».
Στη συνέχεια, στάθηκε στη σχέση αλληλοσεβασμού που είχαν όλα αυτά τα χρόνια, παρά το γεγονός ότι δεν συνεργάστηκαν ποτέ άμεσα. Όπως εξήγησε, παρότι κινούνταν σε διαφορετικές ζώνες της τηλεόρασης, υπήρχε πάντα μια ουσιαστική επικοινωνία και εκτίμηση μεταξύ τους:
«Τόσα χρόνια είχαμε καθημερινή επαφή. Έκανε κάτι τελείως διαφορετικό από εμένα. Εκείνος ήταν πρωινός, εγώ ήμουν βραδινή αλλά είχαμε πάντα μια πολύ καλή επαφή χωρίς να έχουμε κάνει κάτι μαζί ποτέ. Είχαμε πάντα μία αλληλοεκτίμηση, γιατί αναγνώριζε ο ένας στον άλλο αυτό που έκανε κι αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο στον χώρο μας.
Ο Γιώργος αναγνώριζε στους άλλους αυτό που άξιζαν και γι’ αυτό άξιζε και αυτός να του το αναγνωρίσεις. Ήταν ένας από τους συναδέλφους που δεν είχα ποτέ μα ποτέ καμία προστριβή, όχι μόνο φανερή αλλά ούτε αυτές που περνάνε από το μυαλό μας συχνά σε αυτόν τον χώρο του μεγάλου ανταγωνισμού».
Διαβάστε επίσης: Γρηγόρης Αρναούτογλου για Γιώργο Παπαδάκη: «Δεν είχε στην τηλεόραση το τέλος που του άξιζε»
