Μια πιο προσωπική πλευρά του εαυτού του έδειξε ο Αλέκος Συσσοβίτης στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», το πρωί της Τετάρτης 24 Ιουνίου.
Ο ηθοποιός μίλησε για τη διαδρομή του, για τα χρόνια που άφησε τα βιβλία στην άκρη και προτίμησε να μάθει μέσα από τη ζωή, αλλά και για την περίοδο που αποφάσισε να απομονωθεί, να διαβάσει και να αναζητήσει απαντήσεις σε όσα τον απασχολούσαν.
Από τη «σοφία του δρόμου» στην απομόνωση με τα βιβλία
Ο Αλέκος Συσσοβίτης παραδέχθηκε ότι η σχέση του με το διάβασμα δεν ξεκίνησε νωρίς. Αντί να στραφεί στα βιβλία στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής του, προτίμησε να παρατηρήσει τους ανθρώπους, να ακούσει ιστορίες και να μάθει μέσα από την ίδια την εμπειρία.
«Εγώ άργησα να διαβάσω. Αντί να διαβάσω από τα 20 στα 30 μου, διάβασα εκεί τον δρόμο και έμαθα. Πήρα τη σοφία του δρόμου, επικοινωνώντας με ανθρώπους και προσπαθώντας να δω τις ιστορίες τους και να καταλάβω και τον εαυτό μου. Στα 30 με τα 40 κάθισα και διάβασα στο σπίτι. Έδωσα την τηλεόραση 9 χρόνια στον κουμπάρο μου, δεν είχα τηλεόραση σπίτι, πήγα αγόρασα βιβλία και κάθισα και μόνασα», είπε χαρακτηριστικά.
Για τον ίδιο, αυτή η στροφή στο διάβασμα δεν ήταν μια απλή πνευματική επιλογή, αλλά μια εσωτερική ανάγκη. Τα βιβλία έγιναν ένας τρόπος να βάλει σε τάξη σκέψεις, ανησυχίες και προσωπικά ερωτήματα.
Ο Νίτσε, ο Θουκυδίδης και η ματιά του στον άνθρωπο
Ο ηθοποιός εξήγησε ότι η αναζήτηση αυτή ξεκίνησε από πιο βαθιές ψυχολογικές ανάγκες, με τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία να λειτουργούν για εκείνον σαν καθρέφτης.
«Από τις δικές μου ψυχολογικές ανησυχίες και καταβολές ξεκίνησαν όλα. Στα αναγνώσματα προσπαθείς να δεις τον εαυτό σου και να πάρεις λύσεις, όσες μπορείς. «Το βιβλίο που με έχει χαρακτηρίσει είναι το “Τάδε έφη Ζαρατούστρα” του Νίτσε. Όταν κάναμε την “Αίθουσα του Θρόνου” στην τηλεόραση, το είχα εδώ στη μασχάλη», αποκάλυψε.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και στον Θουκυδίδη, εξηγώντας πως η ανάγνωση του Πελοποννησιακού Πολέμου τον βοήθησε να δει με διαφορετικό τρόπο την ανθρώπινη φύση και, ειδικότερα, την ελληνική ιδιοσυγκρασία.
Και πρόσθεσε: «Όταν διάβασα τον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, κατάλαβα ποιοι είμαστε. Εκεί καταλαβαίνεις ότι το μέτρο μπορεί να χαθεί ανά πάσα στιγμή για κάθε άνθρωπο, από τον μεγαλύτερο βασιλιά μέχρι τον πιο φτωχό άνθρωπο. Ο Έλληνας είναι ο λαός που γεννάει τον μεγαλύτερο ήρωα και τον μεγαλύτερο προδότη. Και αυτό ιστορικά το έχουμε δει».
Ο Αλέκος Συσσοβίτης στάθηκε και στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος δοκιμάζεται όταν αποκτά δύναμη ή εξουσία, τονίζοντας πως ο πειρασμός γίνεται μεγαλύτερος όσο ανεβαίνει κανείς σε πιο ηγετική θέση.
«Ο καθένας από εμάς θα ήθελε να πληρώσει λιγότερο φόρο, να έχει μαύρα χρήματα. Είναι στην ιδιοσυγκρασία μας να θέλουμε και εμείς να κερδίσουμε για την πάρτη μας. Όταν όμως κάθεσαι σε πιο ηγετική θέση, ο πειρασμός γίνεται πολύ μεγαλύτερος», κατέληξε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αλέκος Συσσοβίτης: «Άργησα να απογαλακτιστώ από τη μητέρα μου – Ήμουν συναισθηματικά εξαρτώμενος»
