Τη δική του εικόνα για όσα συνέβαιναν το τελευταίο διάστημα στη ζωή του Γιάννη Παπαμιχαήλ μετέφερε ο Ανδρέας Μικρούτσικος, μέσα από την εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι». Με αφορμή τη νοσηλεία του σε κλινική, έπειτα από εισαγγελική παραγγελία, ο παρουσιαστής μίλησε για την επικοινωνία που διατηρούσαν τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά και για την ανησυχία που του προκαλούσαν σταδιακά όσα άκουγε από εκείνον.
Γιάννης Παπαμιχαήλ: Σε κλινική μετά από εισαγγελική παραγγελία – Τι ανησύχησε τους συγγενείς του
Η σχέση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ
Πριν αναφερθεί στην επικοινωνία του με τον Γιάννη Παπαμιχαήλ, ο Ανδρέας Μικρούτσικος γύρισε πίσω στον χρόνο και μίλησε για τη γνωριμία του με τους γονείς του. Όπως εξήγησε, είχε συνεργαστεί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην τηλεόραση, ενώ γνώριζε πολύ καλά και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, τον οποίο θαύμαζε ιδιαίτερα ως ηθοποιό.
Όπως αποκάλυψε είχε προσπαθήσει στο παρελθόν να γεφυρώσει την απόσταση ανάμεσα στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τον γιο του, όταν η μεταξύ τους σύγκρουση είχε φτάσει στο σημείο ο ηθοποιός να αποφασίσει να τον αποκληρώσει.
«Εγώ με τον Γιάννη συνομιλώ με κάθε τρόπο για πάνω από δύο χρόνια. Γνώριζα τι συνέβαινε, ήξερα ότι η Πρόνοια είχε κινηθεί, ήδη νοσηλεύεται. Θέλω να φωτίσω τη σχέση και να σας πω τι εισέπραττα και τι προσπάθησα. Πρέπει να ξεκινήσω απ’ τους γονείς. Ήμουν φίλος της Αλίκης και συνεργάτης στην τηλεόραση, την ήξερα και θεατρικά γιατί ο αδερφός μου τής είχε γράψει μουσική, τη γνώρισα παντού. Συνεργάτης στην τηλεόραση ήμουν γιατί είχαμε κάνει μαζί με την Αλίκη μια εκπομπή την 28η Οκτωβρίου, δίπλα στη θάλασσα, στο Αβέρωφ, έκανε ρεκόρ πρωινής εκπομπής.
Γνώριζα και πολύ καλά τον πατέρα του, κι εδώ είναι το πιο ιδιαίτερο σε σχέση με τον Γιάννη. Τον γνώρισα το ’76 στο ΚΘΒΕ, όταν ήταν διευθυντής ο Μίνως Βολανάκης και ανέβασε παράσταση του Μπρεχτ, με Δημήτρη Παπαμιχαήλ πρωταγωνιστή. Έμεινα άναυδος από αυτή την παράσταση, μιλάμε για τον καλύτερο μπρεχτικό ηθοποιό. Όταν ήμουν στην τηλεόραση τον έβγαζα, γιατί βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση ο Δημήτρης, μιλάγαμε σχεδόν καθημερινά. Σε αυτή την ιστορία, προσπάθησα να τον συμφιλιώσω με τον γιο του, γιατί ήδη είχαν τσακωθεί, είχε πει ότι θα τον αποκηρύξει, δεν θα του αφήσει τίποτα. Ο Δημήτρης ήταν ανυποχώρητος. Του είπα “όσο ανυποχώρητος κι αν είσαι, όσο δίκιο και να ‘χεις, είναι παιδί σου και πρέπει να το φροντίσεις”. Δεν επετεύχθη αυτό, αλλά στα επόμενα χρόνια γνωρίστηκα με τον Γιάννη και θεώρησα υποχρέωσή μου απέναντι στην Αλίκη και τον Δημήτρη να κρατάω επαφή».
Οι συνομιλίες που άρχισαν να τον ανησυχούν
Στη συνέχεια, ο Ανδρέας Μικρούτσικος περιέγραψε πώς άλλαζε σταδιακά το περιεχόμενο των συζητήσεών τους. Όπως είπε, ο Γιάννης Παπαμιχαήλ άρχισε να του μεταφέρει ιστορίες που τον προβλημάτιζαν, ενώ το τελευταίο διάστημα οι αναφορές του επικεντρώνονταν σε θεωρίες συνωμοσίας και σε μια υποτιθέμενη οργανωμένη προσπάθεια εναντίον του.
«Ο Γιάννης πολύ γρήγορα άρχισε να δημιουργεί στον εαυτό του προβλήματα. Είναι γνωστά, αλλά δεν θα μπω στη φύση τους. Και άρχισε σιγά-σιγά να χάνει μια επαφή με την πραγματικότητα, άρχισε να λέει ιστορίες που ήταν σαν παραμύθια, μυθεύματα. Ψεύτης δεν ήταν, αλλά σιγά-σιγά απέκοπτε λογικούς δεσμούς με την πραγματικότητα.
Τον τελευταίο καιρό, που αυτό το πράγμα προχώρησε, ο Γιάννης σχεδόν κάθε βράδυ μου ‘στελνε μηνύματα, μερικές φορές γραπτά και μερικές φορές ακουστικά, είχαμε διάλογο. Στην αρχή είχα τη χαρά να διαμείβεται μεταξύ μας περιεχόμενο μηνυμάτων μουσικού χαρακτήρα, αλλά κι εκείνη έφτανε στην υπερβολή, μου ζητούσε να είμαι στην ηχογράφηση και αναφερόταν στις αυθεντίες της εποχής, μου έλεγε ιστορίες που όπως τις διάβαζα αναστέναζα. Αυτές οι ιστορίες πολύ γρήγορα τον τελευταίο καιρό είχαν δώσει τη σκυτάλη σε θεωρίες συνωμοσίας εναντίον του».
Οι θεωρίες συνωμοσίας και η ανησυχία του Ανδρέα Μικρούτσικου
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Ανδρέας Μικρούτσικος στα μηνύματα που λάμβανε από τον Γιάννη Παπαμιχαήλ, μέσα από τα οποία εκείνος περιέγραφε μια υποτιθέμενη εγκληματική οργάνωση που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, τον είχε βάλει στο στόχαστρο.
«Μου μιλούσε για μία εγκληματική οργάνωση 8 προσώπων που τον διώκουν, οπότε εκείνος απευθυνόταν στη CIA, στο Κονγκρέσο, σε αμερικάνικες οργανώσεις, την ΕΥΠ, εισαγγελείς, για να μπορέσει να τους ξεσκεπάσει και μάλιστα απευθύνθηκε και σε κάποια από τη Ρόδο που είχε παρόμοιες οχλήσεις και όταν έθεσε θέμα στις αρχές που απευθυνόταν, μετά από λίγο δολοφονήθηκε, άρα τη δολοφόνησαν αυτοί που τον καταδιώκουν, πάντα κατά τον Γιάννη.
Ο λόγος έφτανε να γίνεται παραληρηματικός. Κάθε φορά που τέλειωνε, αναστέναζα. Κάθε φορά που μου έστελνε μήνυμα σφιγγόταν η καρδιά μου. Έλεγα, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να τον δουν γιατροί, να τον βοηθήσουν. Είχε κόψει όλους τους δεσμούς με το περιβάλλον, κι εγώ γνώριζα τους γονείς του, όχι τα αδέρφια του. Αν γνώριζα, θα έμπαινα και μπροστά, επειδή είχα δίαυλο. Όταν πήγε στο J2US, έπιασα τον Νίκο και του είπα “δεν έπρεπε να το κάνεις”. Δεν ήξερε ο Νίκος. Ήταν η περίοδος που τα… μουσικά έδιναν τη σκυτάλη. Το θέμα είναι ότι αυτό γύρισε σε θεωρίες συνωμοσίας. Τον είχε πιάσει μια μανία καταδίωξης».