Επιλέξτε το zNews ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Από τα τηλεοπτικά πλατό στον κόσμο της ζαχαροπλαστικής, η Άντα Λιβιτσάνου έχει αποδείξει πως δεν φοβάται να δοκιμάζει τις δυνάμεις της σε διαφορετικά μονοπάτια. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να έχει αφοσιωθεί στη δική της επιχείρηση, ωστόσο η αγάπη της για την υποκριτική παραμένει ζωντανή και, όπως φαίνεται, μια επιστροφή στη μικρή οθόνη δεν αποκλείεται καθόλου!

Η γνωστή ηθοποιός και επιχειρηματίας μίλησε στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» και μίλησε στη Μυρσίνη Κοντού για τις επιλογές που καθόρισαν την πορεία της, τη συνεργασία με τον σύζυγό της, αλλά και τις αναμνήσεις από την εποχή που πρωταγωνιστούσε σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές.

Η αγάπη για τη ζαχαροπλαστική και η δύσκολη αρχή

«Το γλυκό είναι συνδεδεμένο με τη χαρά και μας αφήνει μια ωραία ανάμνηση. Πάντα είχα ενδιαφέρον για την κουζίνα, το πρώτο μου κέικ το έφτιαξα στα 12», είπε αρχικά η Άντα Λιβιτσάνου.

Η υποκριτική που της λείπει και η πρόταση για τηλεοπτική επιστροφή

«Οι άνθρωποι έχουμε πολλές πτυχές μέσα μας. Με τον σύζυγό μου ανοίξαμε την επιχείρηση παρέα, ήμασταν στην κατάλληλη ηλικία για να το δοκιμάσουμε. Θυμάμαι με τρόμο την πρώτη εβδομάδα που ανοίξαμε, ήθελα να τα παρατήσω. Το Red Velvet είναι η σπεσιαλιτέ μου, δούλευα έξι μήνες αυτή τη συνταγή για να βγει όπως ήθελα.

Πολλές στιγμές μου λείπει η υποκριτική. Ήθελα πάντα να γίνω ηθοποιός. Στις πανελλήνιες προετοιμαζόμουν να δώσω για ψυχολογία και παράλληλα έκανα προετοιμασία για τη δραματική σχολή. Ο κόσμος με έχει ταυτίσει τηλεοπτικά με τη “Λόλα” και με τον “Εραστή δυτικών προαστίων”».

Η ηθοποιός θυμήθηκε, επίσης, περιστατικά από την περίοδο της μεγάλης τηλεοπτικής της αναγνωρισιμότητας, όταν η έντονη εκδήλωση θαυμασμού από το κοινό την έφερνε ορισμένες φορές σε δύσκολη θέση.

«Με κυνηγούσαν κάποιοι θαυμαστές στο σούπερ μάρκετ, σήμερα μου φαίνεται αστείο, αλλά τότε δεν ήταν καθόλου. Συζητάω τώρα για μια τηλεοπτική πρόταση, αν προχωρήσει, θα το κάνω με χαρά».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Άντα Λιβιτσάνου: «Έχω φόβο για να κάνω εξωσωματική – Νιώθω σαν να πιέζω το σώμα μου να κάνει κάτι που δεν μπορεί μόνο του»