Στην εκπομπή Ραντεβού το ΣΚ μίλησε ο Γιώργος Αλκαίος, όπου αναφέρθηκε στην προσωπική του διαδρομή, τις δύσκολες στιγμές της καριέρας του αλλά και τις αποφάσεις που σημάδεψαν την πορεία του στη μουσική βιομηχανία.
Με αφορμή τις εμφανίσεις του με την παράσταση «360 Μοίρες», ο καλλιτέχνης προχώρησε σε έναν απολογισμό ζωής, επιστρέφοντας σε καθοριστικά γεγονότα της καριέρας του.
Η απομόνωση στη Μήλο και τα ΜΜΕ
Ο Γιώργος Αλκαίος αναφέρθηκε σε μια περίοδο που είχε επιλέξει να απομακρυνθεί από τη δημοσιότητα, σημειώνοντας πως η απόφασή του έγινε σεβαστή από τη συντριπτική πλειονότητα των δημοσιογράφων, με κάποιες όμως εξαιρέσεις.
«Όταν απομονώθηκα στη Μήλο, το σεβάστηκε το 99% των δημοσιογράφων… Ήρθαν όμως συνεργεία με κάμερες έξω από το σπίτι μου χωρίς να το ξέρω… Το θεωρώ και λίγο σουρεάλ όλο αυτό».
Η δύσκολη απόφαση πριν τη Eurovision 2010
Ιδιαίτερη στιγμή της συνέντευξης αποτέλεσε η αναφορά του στη συμμετοχή του στη Eurovision Song Contest 2010, καθώς αποκάλυψε πως λίγο έλειψε να μην ανέβει στη σκηνή μετά την απώλεια της γιαγιάς του.
«Όλο αυτό ξεκίνησε από την κηδεία… Του λέω: “ή θα πας να το κάνεις… ή δεν θα το κάνεις και θα κλειδωθείς από σήμερα”… Ήταν στο μυαλό μου να μην τραγουδήσω… Ήταν μάνα μου εμένα, δεν ήταν η γιαγιά μου».
Η πίεση της δισκογραφίας στα ’90s
Ο τραγουδιστής μίλησε επίσης για τη «χρυσή εποχή» της ελληνικής δισκογραφίας, περιγράφοντας την έντονη πίεση που βίωσε και τις δυσκολίες του χώρου.
«Στα 90’s είχα μπει σε μία φάση να βγάζω κάθε χρόνο άλμπουμ… Ένιωσα προϊόν από την πρώτη στιγμή… Υπήρχε πολλή πίεση… Δεν ήθελα ποτέ να κάνω μπουζούκια…»
Προσωπικές απώλειες και στάση ζωής
Ο Γιώργος Αλκαίος αναφέρθηκε και σε μια τραγική απώλεια στα νεανικά του χρόνια, η οποία όπως είπε τον έκανε να δει διαφορετικά τη ζωή.
«Στα 19 μου έχασα έναν φίλο από ναρκωτικά και μέτρησα τη ζωή διαφορετικά από πολύ νωρίς… Κατάλαβα ότι όλα είναι μάταια».
Η μουσική σήμερα και η Άννα Βίσση
Κλείνοντας, ο καλλιτέχνης μίλησε για τη σχέση του με τη μουσική και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας 90’s επιστροφής στη σκηνή, ακόμη και με την Άννα Βίσση.
«Αν μου έλεγε η Άννα Βίσση να κάνουμε ένα 90’s πρόγραμμα, δέχομαι από τώρα… Η μουσική είναι ανάμνηση. Δεν είναι το μέλλον, είναι το χθες».
