Επιλέξτε το zNews ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Καλεσμένη στην εκπομπή «Νωρίς-νωρίς» με τη Μαρία Ηλιάκη και τον Κρατερό Κατσούλη βρέθηκε η Γιώτα Τσιμπρικίδου, η οποία πριν από δύο μήνες έγινε για πρώτη φορά μητέρα, αποκτώντας ένα κοριτσάκι με τον σύζυγό της, τον τραγουδιστή Άγγελο Ανδριανό.

Η δημοσιογράφος μίλησε για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά της με το μωρό, περιγράφοντας με ειλικρίνεια τις πρώτες εμπειρίες της ως μητέρα.

«Δεν ξέρεις ακόμα γιατί κλαίει»

Η Γιώτα Τσιμπρικίδου αναφέρθηκε στις δυσκολίες των πρώτων εβδομάδων, εξηγώντας ότι ακόμη προσπαθεί να κατανοήσει τις ανάγκες της κόρης της.

«Με δυσκολεύει το ότι στους δυο μήνες δεν ξέρεις ακόμα γιατί κλαίει, δεν έχεις καταλάβει ακριβώς τις διαφορές του κλάματος. Τώρα περνάμε τους κολικούς… Σήμερα μου χάρισε τέσσερις συνεχόμενες ώρες ύπνου και ήρθα φρέσκια. Είναι δύσκολα. Είναι δύσκολα όταν δεν έχουμε βοήθεια, είναι πολύ ωραίο όταν υπάρχουν η γιαγιά με τον παππού…»

Στη συνέχεια αποκάλυψε πως η εγκυμοσύνη της δεν συνοδεύτηκε από αύξηση βάρους, καθώς αντιμετώπισε έντονη ναυτία μέχρι το τέλος.

«Δεν πήρα κιλά στην εγκυμοσύνη… μέχρι τελευταία μέρα έκανα εμετούς. Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις».

Τι είπε για τον σύζυγό της, Άγγελο Ανδριανό

Η δημοσιογράφος μίλησε με τρυφερά λόγια για τον σύζυγό της, επισημαίνοντας ότι η κοινή τους στάση ζωής και η κατανόηση που υπάρχει μεταξύ τους αποτελούν βασικά στοιχεία της σχέσης τους.

«Με τον Άγγελο αξιακά είμαστε πολύ κοντά… Είναι ένας πολύ τρυφερός άνθρωπος και αυτό το αγαπάω στον άντρα μου, γιατί στο τέλος της ημέρας θες και μια αγκαλιά. Πιστεύω όμως ότι πρέπει να έχεις και κάποια κοινά ενδιαφέροντα με τον άλλον, γιατί καταλαβαίνει τις αγωνίες σου, σε καταλαβαίνει στη δουλειά. Δεν είναι εύκολο να είσαι γυναίκα ηθοποιού ή ο άντρας μιας τραγουδίστριας, πρέπει να είσαι λίγο κοντά, εμείς είμαστε λίγο κοντά…».

Η συγκινητική αναφορά στον πατέρα της

Κλείνοντας, η Γιώτα Τσιμπρικίδου μοιράστηκε μια βαθιά προσωπική σκέψη, θυμούμενη τον πατέρα της, τον οποίο έχασε σε ηλικία 15 ετών.

«Σκέφτομαι εμένα με τον μπαμπά μου, στα 15 χρόνια που τον έζησα, γιατί έφυγε όταν ήμουν 15 και θυμάμαι ότι μέχρι και την εφηβεία μου, ήμουν σαν μαϊμουδάκι σκαρφαλωμένη πάνω του. Θα χαρώ πάρα πολύ αν δω την κόρη μου να έχει αυτή την αδυναμία στον μπαμπά της…»