Καλεσμένος στο «Χαμογέλα και Πάλι» βρέθηκε ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος και, μεταξύ άλλων, μίλησε για το «Κάμπινγκ» και τον Ιορδάνη, τον ήρωα που υποδύεται στη σειρά. Έναν χαρακτήρα στον οποίο, όπως εξομολογήθηκε, αναγνωρίζει αρκετά στοιχεία του ίδιου του εαυτού του.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στις αδυναμίες, τους φόβους και τη συστολή του Ιορδάνη, εξηγώντας γιατί αισθάνεται τόσο κοντά του.
«Μου φαίνεται πολύ οικείος ο ρόλος του Ιορδάνη στο “Κάμπινγκ”. Στην ψυχή μου, σε όλη τη δειλία μου, σε όλη τη συστολή μου, σε όλη τη δυσκολία μου».
«Κλέβει τα λεφτά από τη μαφία ένας άνθρωπος που δεν έχει πει ποτέ “άντε ρε”»
Μιλώντας για την ιστορία του ήρωά του, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος περιέγραψε την αντίφαση που βρίσκεται στον πυρήνα του Ιορδάνη: ένας φοβισμένος και συγκρατημένος άνθρωπος αποφασίζει ξαφνικά να κάνει μια κίνηση που τον φέρνει αντιμέτωπο με έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.
«Ο Ιορδάνης σκάει, ευτυχώς κατά τη γνώμη μου, παρόλο που παρασέρνει πολύ κόσμο μαζί του».
Και συνέχισε: «Κλέβει τα λεφτά από τη μαφία ένας άνθρωπος που δεν έχει πει ποτέ “άντε ρε” και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Ευτυχώς συναντάει τον Σοφοκλή, που είναι από άλλη φτιαξιά και μπαίνει σαν προστάτης του άθελά του, σαν προστάτης του κάμπινγκ βασικά».
Για τον ίδιο, όμως, το «Κάμπινγκ» δεν περιορίζεται στην περιπέτεια των ηρώων του. Αγγίζει κάτι βαθύτερο, που έχει να κάνει με τον φόβο, την ανασφάλεια και τη δυσκολία του ανθρώπου να κατανοήσει όσα τον απειλούν.
«Αυτό το έργο συνομιλεί με μια πολύ δική μου ανάγκη που σχετίζεται με τη δυσκολία μας να υπάρχουμε μέσα στη ζωή και με τον φόβο μας και με κάτι που μας απειλεί, που είναι αθέατο. Ούτε καταλαβαίνουμε τι μας απειλεί, αλλά ζούμε διαρκώς τρομαγμένοι, που μέσα μας κατοικεί μάλλον και είμαστε τυφλοί μπροστά του κι όλο νομίζουμε ότι κάτι βλέπουμε, αλλά τίποτα δεν βλέπουμε».
«Φυσικά και θέλουν το χειροκρότημα και την αποδοχή»
Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος μίλησε και για τη δική του σχέση με τον εαυτό του και την υποκριτική, παραδεχόμενος πως κάθε ρόλος μπορεί να αποκαλύψει διαφορετικές πλευρές του.
«Ας έχω δείξει όλο τον εαυτό μου, μήπως κι εγώ ξέρω ποιος είμαι κάθε φορά και εγώ καταλαβαίνω».
Τέλος, δεν έκρυψε ότι η αποδοχή του κοινού και το χειροκρότημα αποτελούν σημαντικό κομμάτι της δουλειάς ενός καλλιτέχνη.
«Δεν είμαι καθόλου σεμνός. Φυσικά και θέλουν οι άνθρωποι που ασχολούνται με τις παραστατικές τέχνες το χειροκρότημα και την αποδοχή».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
