Ένα ακόμα μέρος της απολογίας της 56χρονης που κατηγορείται για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη προβλήθηκε μέσα από τις «Εξελίξεις τώρα» με την Αναστασία Γιάμαλη. Σε αυτό το σημείο η ίδια παρουσιάζεται ως γιατρός της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας.
«Έχω διάγει έναν απολύτως κοινωνικά συμμορφούμενο βίο»
«Αποφοίτησα από την Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στις 22/2/1995 με βαθμό “λίαν καλώς”. Από τις 7-3-1995 μου χορηγήθηκε άδεια ασκήσεως ιατρικού επαγγέλματος από τη Νομαρχία Αθηνών για την περιφέρεια του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Στις 26/6/2002 έλαβα μεταπτυχιακό δίπλωμα στη “Βιοϊατρική έρευνα με ειδίκευση στην κλινική και εργαστηριακή ιατρική – αναπτυξιακή βιολογία” με βαθμό “Άριστα” από την Ιατρτική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών», αναφέρει αρχικά και παρακάγω επισημαίνει:
«Μέχρι σήμερα έχω λευκό πειθαρχικό και προφανώς ποινικό μητρώο, δεν έχω απασχολήσει ποτέ καμία Αρχή και έχω διάγει έναν απολύτως κοινωνικά συμμορφούμενο και θετικό βίο σε μία επιστημονική επαγγελματική πορεία ήδη 31 συναπτών ετών. Τα αίτια αυτά σύννομου βίου μου είναι αρκετά ικανά για να πιστοποιήσουν την ποιότητα μου ως ανθρώπου».
«Είμαι απόλυτα αφοσιωμένη στη δουλειά μου»
Για το προφίλ της ως τέλειας γιατρού και την απαιτητική επαγγελματική της καθημερινότητα είπε: «Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να γίνω γιατρός. Η μέρα που πέρασα την πόρτα της ιατρικής ήταν η σπουδαιότερη μέρη της ζωής μου. Αυτό δεν είναι απλά επάγγελμα για εμένα.
Είμαι πάντα διαθέσιμη για τους ασθενείς μου πάντα και παντού. Αποφασίζω πάντα με το χέρι στην καρδιά ανάλογα με τις γνώση μου και την εκπαίδευσή μου. Είμαι απόλυτα αφοσιωμένη στη δουλειά μου. Δουλεύω 12 με 14 ώρες την ημέρα».
«Μέσα στην ημέρα ούτε καν προλαβαίνω να φάω»
Παρακάτω υποστηρίζει: «Δεν έχω καμία κοσμική παρουσία ούτε έχω βγει ποτέ σε εκπομπές παρότι έχω κληθεί πολλάκις και η φήμη μου έχει δημιουργηθεί αποκλειστικά απο στόμα σε στόμα από τους ασθενείς μου. Στο παρελθόν με κάλεσε ασθενής μου από Θεσσαλονίκη 9:00 το βράδυ και μου είπε πως σκέφτεται να πέσει από τον μπαλκόνι, αλλά μέσα στην απελπισία του με θυμήθηκε και μου είπε να τον περιμένω μέχρι να πάρει το αεροπλάνο και να έρθει στο ιατρείο. Πολλές φορές ακόμη και τα παιδιά μου διαμαρτύρονται γιατί δεν τους σηκώνω ούτε τηλέφωνα όταν είμαι στη δουλειά.
Μέσα στην ημέρα ούτε καν προλαβαίνω να φάω και τρώω μετά στο τέλος της ημέρας. Πολλές φορές ακόμη και οι ασθενείς μου διερωτώνται, αν χρειάζομαι διάλειμμα μεταξύ των ραντεβού».
Στο τέλος αναφέρει: «Αυτή τη στιγμή είμαι γιατρός άνευ ειδικότητας».
