Τις δηλώσεις του Απόστολου Γκλέτσου για τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδρύματα και εκείνα που έχουν γονείς του ίδιου φύλου σχολίασε η Χριστίνα Κοντοβά. Η σχεδιάστρια μόδας δημοσίευσε ένα βίντεο στο TikTok, στο οποίο εξέφρασε τη διαφωνία της, εστιάζοντας κυρίως στην ευθύνη όσων επιλέγουν να προβάλλουν και να αναπαράγουν τέτοιες απόψεις.
Η ίδια έχει μιλήσει πολλές φορές για τη μητρότητα μέσα από την υιοθεσία της κόρης της, Έιντα, και αυτή τη φορά στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο οι δημόσιες συζητήσεις μπορούν να επηρεάσουν τα παιδιά.
Τι είχε πει ο Απόστολος Γκλέτσος
Η συζήτηση ξεκίνησε μετά την εμφάνιση του ηθοποιού στην εκπομπή «The 2Night Show» του Γρηγόρη Αρναούτογλου. Όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί προτιμότερο ένα παιδί να μεγαλώνει σε ορφανοτροφείο ή σε οικογένεια με δύο γονείς του ίδιου φύλου, απάντησε:
«Για τη δική μου άποψη, στο ορφανοτροφείο».
Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι η αντίθεσή του αφορά κυρίως την υιοθεσία βρεφών από ζευγάρια ανδρών, προκαλώντας αντιδράσεις.
Η τοποθέτηση της Χριστίνας Κοντοβά
Η Χριστίνα Κοντοβά επέλεξε να μην περιοριστεί στην άποψη του ηθοποιού, αλλά να θέσει στο επίκεντρο και όσους δίνουν δημόσιο βήμα σε τέτοιες τοποθετήσεις.
«Με αφορμή τη συζήτηση των τελευταίων ημερών, θέλω να μοιραστώ μαζί σας έναν προβληματισμό, όχι για το τι είπε ένας άνθρωπος, αλλά την ευθύνη που έχουμε όλοι οι υπόλοιποι όταν αυτό το αναπαράγουμε δημόσια. Δεν πιστεύω ότι είναι σεβαστή η άποψη του καθενός – εγώ τη συγκεκριμένη δεν τη σέβομαι – αλλά σέβομαι το δικαίωμα του καθενός να έχει την προσωπική του άποψη. Όταν όμως αυτή την άποψη την εκφράζουμε δημόσια, έχουμε και την ευθύνη των λεγομένων μας», ανέφερε.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και στον ρόλο των δημοσιογράφων, αλλά και όσων επιλέγουν να αναδημοσιεύουν δηλώσεις δημόσιων προσώπων, επισημαίνοντας ότι η ευθύνη δεν σταματά σε εκείνον που μιλά.
«Και αυτή η ευθύνη δεν αφορά μόνο αυτόν που μιλά, που λέει την άποψή του. Η ευθύνη μοιράζεται και σε εκείνον που ρωτάει. Ή σε εκείνον που αναπαράγει αυτήν την άποψη. Όταν κάνουμε μία ερώτηση δημοσίως και σε έναν άνθρωπο που ξέρουμε τι απάντηση θα πάρουμε, αναλογιζόμαστε αυτό που θα ακούσουμε τι επίπτωση θα έχει μετά; Δηλαδή ποιον θα επηρεάσει αυτή η απάντηση που θα ακουστεί κιόλας δημόσια», πρόσθεσε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα παιδιά και στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεαστεί η αντίληψή τους για τις διαφορετικές μορφές οικογένειας. Όπως σημείωσε, τέτοιες συζητήσεις δεν αφορούν μόνο όσα παιδιά μεγαλώνουν σε ομόφυλες οικογένειες, αλλά και όλα τα υπόλοιπα που τις παρακολουθούν.
«Αυτό όμως που με προβληματίζει περισσότερο, είναι ότι όλα αυτά τα ακούν τα παιδιά μας, όχι μόνο αυτά που μεγαλώνουν σε διαφορετικές οικογένειες, αλλά και όλα τα υπόλοιπα παιδιά που ίσως μέχρι σήμερα δεν θα είχαν σκεφτεί αν υπάρχει κάτι περίεργο στις άλλες οικογένειες.
Μήπως στην προσπάθειά μας να συζητήσουμε τι είναι φυσιολογικό μαθαίνουμε στο τέλος τα παιδιά μας τι να θεωρούν ότι δεν είναι φυσιολογικό; Μήπως γίνεται το αντίστροφο από αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε; Θα έλεγα λοιπόν να σκεφτόμαστε, εκτός του τι λέμε, τι επιλέγουμε να ρωτάμε, και κυρίως τι επιλέγουμε να αναπαράγουμε, γιατί η ευθύνη του τι περνά στην κοινωνία και στα παιδιά μας, είναι συλλογική», κατέληξε.