Υπάρχουν οικογενειακές σχέσεις που αφήνουν πίσω τους συναισθήματα τα οποία δεν σβήνουν εύκολα, ακόμη κι όταν περνούν τα χρόνια. Για τον Αλέξανδρο Μυλωνά, η σχέση με τη μητέρα του υπήρξε ένα από τα πιο δύσκολα κεφάλαια της ζωής του, με την απόσταση ανάμεσά τους να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την αγάπη και την εμπιστοσύνη.
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε ανοιχτά στην εφημερίδα «Τα Νέα» και στη δημοσιογράφο Ζωή Λιάκα, ανατρέχοντας στα παιδικά του χρόνια και στις επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις με τη μητέρα του. Μέσα από την προσωπική του αφήγηση, περιέγραψε μια σχέση στην οποία η φροντίδα δεν έλειπε σε όλες τις στιγμές, αλλά η συναισθηματική εγγύτητα που είχε ανάγκη δεν ήταν πάντα εκεί.
Η απόσταση από τη μητέρα του και ο δεσμός με τον πατέρα του
Ο ηθοποιός θυμήθηκε ότι κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας ένιωθε μεγαλύτερη εγγύτητα με τον πατέρα του, ο οποίος αποτελούσε για εκείνον ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Η μητέρα του, από την άλλη, ήταν μια γυναίκα αφοσιωμένη στην τέχνη της, με τη γλυπτική να καταλαμβάνει σημαντικό χώρο στη ζωή της.
Όπως εξήγησε, η καλλιτεχνική της δημιουργία και η προσωπική της στάση είχαν ως αποτέλεσμα να αισθάνεται πως δεν συμμετείχε ουσιαστικά στην καθημερινότητά του. Η ίδια, πάντως, μπορούσε να αναλάβει τη φροντίδα του όταν αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, κάτι που ο ίδιος αναγνωρίζει μέχρι σήμερα.
Μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο βίωνε τη συμπεριφορά της μητέρας του, ανέφερε:
«Ναι, έτσι το εξέλαβα. Η αγάπη είναι και πρακτικό πράγμα. Δεν είναι μόνο να σε αγαπάνε με λόγια. Πρέπει να πω ότι όταν ήμουν άρρωστος με φρόντιζε. Ήξερε να φροντίσει τον άρρωστο.»
Αυτό που του έλειπε, όπως περιέγραψε, ήταν κυρίως η παρουσία της στις καθημερινές στιγμές. Μια φράση της, μάλιστα, είχε χαραχτεί στη μνήμη του, καθώς του έδινε την αίσθηση ότι η τέχνη της βρισκόταν πάνω από κάθε άλλη προτεραιότητα.
«Στην καθημερινότητα. Είναι επιτρεπτό να πω ότι ήταν λίγο σκληρή, υπό την έννοια της καρδιάς. Έλεγε ξανά και ξανά ότι «τα πιο σημαντικά μου παιδιά είναι τα έργα μου».»
Οι καβγάδες που οδηγούσαν ακόμη και σε διετή απομάκρυνση
Η δύσκολη επικοινωνία μεταξύ τους δεν περιοριζόταν σε στιγμιαίες εντάσεις. Όπως αποκάλυψε ο Αλέξανδρος Μυλωνάς, οι διαφωνίες τους μπορούσαν να οδηγήσουν σε μεγάλες περιόδους πλήρους απομάκρυνσης, με τις δύο πλευρές να περνούν ακόμη και δύο χρόνια χωρίς να μιλούν.
Η συμφιλίωση ερχόταν κάποια στιγμή, όμως η ισορροπία δεν διαρκούσε απαραίτητα. Ένας νέος καβγάς αρκούσε για να επαναφέρει την απόσταση, δημιουργώντας έναν κύκλο ρήξεων και επανασυνδέσεων.
Ο ίδιος θυμήθηκε χαρακτηριστικά:
«Ναι, γιατί σκεφτόμουν «πώς έχεις το θράσος να το λες αυτό;». Δεν της το είπα ποτέ. Τσακωθήκαμε πολλές φορές και κάναμε δύο χρόνια να μιλήσουμε. Ύστερα από δύο χρόνια κάτι γινόταν και τα ξαναβρίσκαμε, μέχρι τον επόμενο καβγά, που πάλι κάναμε δύο χρόνια να μιλήσουμε.»
Πώς επηρέασε η σχέση με τη μητέρα του τις ερωτικές του σχέσεις
Ένα από τα πιο προσωπικά σημεία της συνέντευξης αφορούσε τον αντίκτυπο που θεωρεί ότι είχε η παιδική του ηλικία στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς παραδέχτηκε ότι δυσκολευόταν να τις εμπιστευτεί, ακόμη κι όταν ένιωθε έντονη έλξη ή ερωτευόταν βαθιά.
Ο ίδιος έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει βιώσει δύο διαζύγια, ενώ αναφέρθηκε και στη δυσκολία που αντιμετώπισε μετά τον τελευταίο μεγάλο έρωτα της ζωής του. Όπως είπε, χρειάστηκε να περάσουν χρόνια μέχρι να καταφέρει να ξεπεράσει τον χωρισμό.
Στη συνέντευξή του περιέγραψε με ειλικρίνεια αυτή την εσωτερική αντίφαση: «Νομίζω, τη σχέση μου με τις γυναίκες. Σε έναν βαθμό, ναι, καθόρισε τη σχέση μου με τις γυναίκες. Δεν τις εμπιστευόμουν. Παρ’ όλα αυτά, είχα δύο γάμους, δύο διαζύγια. Αλλά, ναι, θα έλεγα ότι αυτό με επηρέασε πάρα πολύ στο πώς έβλεπα τις γυναίκες. Τις ποθούσα, αλλά δεν τις εμπιστευόμουν. Ήταν καθοριστικό στο πώς μεγάλωσα στις σχέσεις με τις γυναίκες. Συνήθως τους έρωτές μου τους υπολόγιζα ανάλογα με το πόσο πίστευα όταν χώρισα. Ιδιαίτερα την τελευταία φορά που ερωτεύτηκα πολύ, μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω.»
Η συγχώρεση ήρθε, αλλά η αγάπη δεν υπήρξε ποτέ
Παρά τις δυσκολίες που σημάδεψαν τη σχέση τους, ο Αλέξανδρος Μυλωνάς αναγνώρισε ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής της μητέρας του η επικοινωνία τους είχε βελτιωθεί. Εκείνη έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών και ο ηθοποιός δηλώνει ότι μπορεί πλέον να αναγνωρίσει τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα της, καθώς και την αξία της ως ανθρώπου και καλλιτέχνιδας.
Δεν παραλείπει να αναφερθεί στην ευφυΐα, την ικανότητα και το ταλέντο της, χωρίς να αποσιωπά τη σκληρότητα που, όπως λέει, χαρακτήριζε τη συμπεριφορά της. Η ωριμότητα που απέκτησε με τα χρόνια τού επέτρεψε να δει τη μητέρα του με μεγαλύτερη κατανόηση και να συμφιλιωθεί με όσα είχαν συμβεί.
Ωστόσο, όταν ρωτήθηκε αν κατάφερε τελικά να την αγαπήσει, η απάντησή του ήταν κατηγορηματική.
«Ναι, τη συγχωρώ. Τα τελευταία δέκα, δεκαπέντε χρόνια τα πηγαίναμε καλύτερα. Η μάνα μου πέθανε 96 χρονών. Την παραδέχομαι για πάρα πολλά πράγματα. Ήταν άξιος άνθρωπος, ικανός, έξυπνος, πάρα πολύ ταλαντούχος στη δουλειά της. Αλλά είχε μια σκληράδα, ήταν δύσκολος άνθρωπος. Είχε την ικανότητα να σου πει ξαφνικά κάτι πολύ ειλικρινές. Νομίζω, έχω την ωριμότητα να τη συγχωρώ. Αλλά δεν την αγάπησα.»
Η τελευταία του παραδοχή αποτυπώνει με τον πιο άμεσο τρόπο τα συναισθήματα που εξακολουθεί να κουβαλά από εκείνη τη σχέση. Μάλιστα, αποκάλυψε ότι ούτε στην κηδεία της μητέρας του έκλαψε, ούτε τις ημέρες που ακολούθησαν.
«Ποτέ. Θυμάμαι, και στην κηδεία της δεν έκλαψα. Ούτε εκείνη την ώρα, ούτε αργότερα.»
