Μια περίοδο ουσιαστικών αλλαγών διανύει η Δώρα Χρυσικού, η οποία, έχοντας αφήσει πίσω της μια ιδιαίτερα δύσκολη δοκιμασία με την υγεία της, προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της και τις σχέσεις της με τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα της.
Η γνωστή ηθοποιός, που συμμετέχει στη σειρά «Οι κόρες της Αρετής» και στη θεατρική παράσταση «VaginaHood», παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα Reallife και τη δημοσιογράφο Κορύνα Μανταγάρη, μιλώντας ανοιχτά για την προσωπική της ζωή.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον σημερινό της σύντροφο, τον οποίο περιγράφει ως έναν άνθρωπο που της προσφέρει αποδοχή και ασφάλεια, χωρίς να προσπαθεί να αλλάξει την προσωπικότητά της.
«Έχω βρει έναν άνθρωπο που με δέχεται όπως είμαι»
Η Δώρα Χρυσικού εξήγησε πως, στη νέα αυτή φάση της ζωής της, έχει δίπλα της έναν σύντροφο που την αποδέχεται με όλα τα χαρακτηριστικά της, γεγονός που την κινητοποιεί να δουλέψει και η ίδια με τον εαυτό της.
«Σε αυτό τον καινούργιο εαυτό που προσπαθώ να δομήσω έχω βρει έναν άνθρωπο που νομίζω ότι είναι ένας βαθιά καλός άνθρωπος – κάτι που δε μπορώ να το πω για όλους τους συντρόφους μου. Είναι ένας άνθρωπος που με δέχεται όπως είμαι, χωρίς να θέλει να με αλλάξει, αλλά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο προσπαθώ εγώ τα πιο αιχμηρά κομμάτια μου να τα λειάνω».
Η ηθοποιός δεν δίστασε, ωστόσο, να αναφερθεί και σε μια προηγούμενη σχέση της, η οποία, όπως εξομολογήθηκε, αποδείχθηκε ιδιαίτερα τραυματική. Μάλιστα, πρόκειται για έναν άνθρωπο που βρισκόταν στο πλευρό της κατά τη διάρκεια της μάχης της με τον καρκίνο.
Η τραυματική σχέση και η ζωή πέντε χρόνια μετά τον καρκίνο
Ανατρέχοντας σε εκείνη την περίοδο, η Δώρα Χρυσικού παραδέχτηκε ότι χρειάστηκε χρόνος για να συνειδητοποιήσει όσα είχε βιώσει, καθώς τότε η προσοχή της ήταν στραμμένη πρωτίστως στην υγεία της.
«Πέρασα μια πολύ δύσκολη περιπέτεια με την προηγούμενη σχέση μου που πέρασε τον κυκαιώνα του καρκίνου μαζί μου και που τελικώς ήταν μια πολύ τραυματική εμπειρία. Εκείνη τη στιγμ’η δε το καταλάβαινα, γιατί τότε οι προτεταιότητές μου ήταν διαφορετικές. Το έκανα όταν είχα σταθεί στα πόδια μου και μπορούσα να δω και άλλα κομμάτια πέραν της υγείας.
Τώρα έχοντας κλείσει μια πενταετία και έχοντας απομακρυνθεί από τη νόσο, νομίζω ότι όλα τα κομμάτια στη ζωή μου μπαίνουν σε σειρά. Έχει βελτιωθεί πολύ η σχέση μου με τους φίλους μου, με την οικογένειά μου, η σχέση με τη μητέρα μου έχει βαθύνει και έχει γλυκάνει».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
