Με αφορμή τη δημόσια συζήτηση για τις αμβλώσεις μετά τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού, η δημοσιογράφος και συγγραφέας Έλενα Ακρίτα αποφάσισε να μοιραστεί τη δική της ιστορία.
Σε μια αποκαλυπτική ανάρτηση στο Facebook, μιλά ανοιχτά για τις προσωπικές της εμπειρίες, τις δυσκολίες και τα συναισθήματα που συνόδευσαν την απόφασή της να κάνει έκτρωση.
Η προσωπική εμπειρία της Έλενας Ακρίτα
Η Έλενα Ακρίτα περιγράφει την πρώτη της εγκυμοσύνη και τις συνθήκες υπό τις οποίες αποφάσισε να προχωρήσει σε έκτρωση.
«Έχω κάνει έκτρωση, όταν ακόμα ήταν παράνομες. Ήμουν πρωτοετής στο πανεπιστήμιο. Η εγκυμοσύνη μου δεν ήταν προϊόν βιασμού, κάθε άλλο παρά. Δύο νέα ερωτευμένα παιδιά είμαστε, άπειρα και αδημιούργητα. Αν είχα άλλη μάνα, η μοίρα μου θα ήταν το μαχαίρι ενός σκιτζή γιατρού σε κάποιο βρόμικο δωμάτιο. Το γεγονός ότι βρέθηκα σε οργανωμένο μαιευτήριο – έκανα εισαγωγή με ψεύτικο ιατρικό ιστορικό – στα χέρια εξαιρετικού γυναικολόγου, οφείλεται σε αυτή την σπάνια γυναίκα. Που, αν και ζούσαμε σε σκοτεινές εποχές, δεν με έκρινε δεν με κατέκρινε, αντίθετα άνοιξε την αγκαλιά της για το παιδί της που πονούσε κι αισθανόταν μόνο και τρομαγμένο».
Η άμβλωση ως τραγική αλλά συνειδητή επιλογή
Η δημοσιογράφος αναφέρεται στην ψυχολογική και ηθική διάσταση της απόφασης αυτής, παραπέμποντας και στα λόγια της Simone Veil.
«Καμία γυναίκα δεν καταφεύγει στην άμβλωση με ελαφρά καρδιά. Είναι πάντα μια τραγωδία».
Η Ακρίτα εξηγεί τη σημασία της προσωπικής της απόφασης και τον αντίκτυπο που είχε στη ζωή της.
«Έχουν περάσει δεκαετίες από τη δική μου εμπειρία. Και τώρα την ίδια απόφαση θα έπαιρνα. Όμως και σήμερα, όποτε περνάω έξω από το συγκεκριμένο μαιευτήριο σφίγγεται η καρδιά μου. Ακόμα και σήμερα υπολογίζω την ηλικία του αν είχε γεννηθεί. Ακόμα και σήμερα αναρωτιέμαι τι θα είχε κάνει στη ζωή του. Ακόμα και σήμερα δεν το έχω ξεπεράσει. Κι ούτε πρόκειται».
