Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα που έχει επικρατήσει το βράδυ της Ανάστασης είναι τοι κάψιμο του Ιούδα, έθιμο το οποίο προέρχεται από την Κρήτη από την εποχή της τουρκοκρατίας.
Η προετοιμασία του ομοιώματος γίνεται τρεις ημέρες πριν από ύφασμα, άχυρα και ξύλα, ενώ στα μάτια του τοποθετούνται και κροτίδες. Το έθιμο αναβιώνει κάθε χρόνο ως τιμωρία για τον μαθητή του Ιησού που τον πρόδωσε για 30 αργύρια, αλλά και ως προσπάθεια του κάθε ανθρώπου προσωπικά να αποτινάξει από πάνω του κάθε μορφής προδοσία.
Σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες, ακόμη και τα στοιχεία της φύσης φαίνεται να «εκδικούνται» τον Ιούδα για την προδοσία του, όπως στη Λευκάδα που αναφέρεται η λεγόμενη «κατάρα της συκιάς», του δέντρου από το οποίο κρεμάστηκε ο Ιούδας.
Το κάψιμο του Ιούδα θεωρείται το αποκορύφωμα της πασχαλινής κάθαρσης και είναι από τα πιο εντυπωσιακά θεάματα.
