Υπάρχουν ιστορίες που μοιάζουν βγαλμένες από σενάριο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, μόνο που αυτή τη φορά δεν πρόκειται για ταινία. Πρόκειται για τη ζωή της ίδιας της Αλίκης Βουγιουκλάκη.
Ο Νίκος Παπανικολάου, καθηγητής Γυναικολογίας Μαιευτικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ανοίγει το προσωπικό του αρχείο μνήμης και αφηγείται την περιπέτεια του τοκετού της «εθνικής σταρ», όπως τη βίωσε ο ίδιος από κοντά.
Από το αυτοκίνητο που έστειλε ο Φιλοποίμην Φίνος στον Βόλο για να τη μεταφέρει εσπευσμένα στην Αθήνα, μέχρι το τάμα της Αλίκης στον Άγιο Νικόλαο στον Πλάτανο Ναυπακτίας, τον τόπο καταγωγής του γιατρού. Η αφήγηση ξεδιπλώνει μια άγνωστη, βαθιά ανθρώπινη πλευρά της.
Και όταν η κουβέντα φτάνει στις τελευταίες της στιγμές, η λάμψη της σταρ αφήνει χώρο στη γυναίκα Αλίκη, στη μητέρα, στην πιστή, στον άνθρωπο που πάλεψε με αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος. Μια συγκλονιστική μαρτυρία που φωτίζει όσα δεν είδαμε ποτέ πίσω από τα φώτα.
Η εξομολογητική αφήγηση του γιατρού
Ο Νίκος Παπανικολάου μίλησε με λόγια καρδιάς για τη σχέση ζωής που τον συνέδεε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη:
«Ήταν φίλη μου για 33-34 χρόνια. Από τότε που με επισκέφθηκε στο γραφείο μου στη Θεσσαλονίκη, όταν ήμουν καθηγητής εκεί του πανεπιστημίου να μου εμπιστευθεί το πρόβλημά της. Είχε ένα πρόβλημα στην γονιμότητα της. Την βοήθησα, πολύ γρήγορα έμεινε έγκυος αλλά δυστυχώς η εγκυμοσύνη της συνέπεσε με το γύρισμα της ταινίας “Η Δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά”. Την υποχρέωσα να διακόψει το γύρισμα της ταινίας γιατί είχε μια επιπλοκή, κάποια αποβολή άρχισε να εκδηλώνεται. Αν προσέξει κανείς αυτή την ταινία θα δει ότι η μισή ταινία είναι πιο αδύνατη, η άλλη μισή πιο παχιά λόγω της εγκυμοσύνης», ανέφερε αρχικά.
Στη συνέχεια, στάθηκε στην έμπρακτη στήριξη που της παρείχε ο Φιλοποίμην Φίνος εκείνη την περίοδο: «Μου έκανε εντύπωση η αγάπη που της είχε ο Φίνος. Έστειλε ειδικό αυτοκίνητο μεγάλο αμερικάνικο, να την ξαπλώσουμε πάνω να την μεταφέρουμε στην Αθήνα. Τέλος πάντων πέρασε η εγκυμοσύνη της, γεννήθηκε ο Γιαννάκης. Ήταν εποχή της δικτατορίας, οι εφημερίδες δεν είχαν ειδήσεις. Προσπαθούσαν το μικρό να το κάνουν μεγάλο. Ο τοκετός της Αλίκης έγινε το θέμα της ημέρας, αλλά και το δικό μου το όνομα».
Η επίσκεψη στον Πλάτανο Ναυπακτίας και τα καντήλια
Ιδιαίτερη θέση στη μνήμη του κατέχει και η επίσκεψη της Αλίκης στο χωριό του, στον Πλάτανο Ναυπακτίας, λίγους μήνες μετά τη γέννηση του γιου της:
«Την ίδια χρονιά που γέννησε, Ιούνιο γέννησε, τον Αύγουστο ήρθε εδώ στο χωριό. Οι χωριανοί μου την περιποιήθηκαν πολύ, ψήσαμε στη σούβλα, ντυσαμε τις κοπέλες με τις τοπικές στολές. Έμεινε κατά γοητευμένη. Της άρεσε η εκκλησία μας. Όπως θα δείτε χάρισε ένα καντήλι στον Άι Νικόλα, θα δείτε χαραγμένο απάνω “Ευλαβής δωρεά Αλίκης Βουγιουκλάκη”. Επίσης μου έκανε εντύπωση που ζήτησε να ανάψει τα καντήλια, άναψε τα καντήλια του Άι Ταξιάρχη και του Άι Ηλιά. Της δώσαμε ένα μουλάρι ανέβηκε και πήγε να ανάψει τα καντήλια. Έφερε και συνεργείο ολόκληρο και μας έπαιξε την Αλίκη στο Ναυτικό. Ολόκληρο συνεργείο το εγκατέστησε στην πλατεία».
Λίγες μέρες πριν χαθεί…
Η αφήγησή του κορυφώνεται όταν περιγράφει τις τελευταίες στιγμές της ηθοποιού, καταρρίπτοντας, όπως λέει, όσα γράφτηκαν τότε για την ψυχολογία της:
«Αρρώστησε. Όλοι λένε και γράφουν ότι τάχα μέχρι τελευταία στιγμή πίστευε ότι δεν θα χαθεί. Θα νικήσει την αρρώστια. Δεν ξέρω γιατί τα έγραφαν. Εγώ ξέρω ότι λίγες μέρες πριν χαθεί, πριν έρθω εδώ στο χωριό πήγα και την είδα. Στην κλινική που νοσηλευόταν. Με κοίταξε στα μάτια και μου λέει “Νίκο φεύγω…”, της λεω “Αλίκη μην τα λες αυτά θα το ξεπεράσεις, θα πάω στον Πλάτανο και οι Πλατανιώτες όλοι μαζί στον Άι Νικόλα θα κάνουμε δέηση για την υγεία σου”. Τότε μου είπε κάτι που δεν θα το ξεχάσω “τώρα χαιρέτα μου τον πλάτανο”.
Με την έννοια ότι νομίζω ότι τώρα είναι πια αργά… Θυμάμαι έβγαινα έξω από το θάλαμο της, έβγαινα με τις πλάτες και την κοιτούσα στα μάτια και με κοιτούσε μέσα σε αυτά τα δευτερόλεπτα που κοιταζόμασταν νομίζω ότι πέρασαν τα 33 χρόνια που την γνώριζα. Περνάω ακόμα από το νεκροταφείο και της αφήνω ένα λουλουδάκι. Αν προσέξετε έχει μια φωτογραφία πολύ χαρακτηριστική, νομίζεις ότι σε κοιτάει στα μάτια. Την κοιτάζω στα μάτια, της κλείνω το μάτι, την χαιρετάω και φεύγω. Αυτή ήταν η φίλη μου η Αλίκη».
Μια αφήγηση βαθιά ανθρώπινη, που φωτίζει την Αλίκη πέρα από τον μύθο όχι μόνο μέσα από τη συγκλονιστική μαρτυρία του γιατρού της, αλλά και μέσα από τα δικά της λόγια, καθώς στο βίντεο-ντοκουμέντο συνομιλεί μαζί του για την περιπέτεια της εγκυμοσύνης της. Μια σπάνια στιγμή αλήθειας, όπου η σταρ αφήνει χώρο στη γυναίκα, τη μητέρα και τον άνθρωπο.
Δείτε το βίντεο-ντοκουμέντο:
Διαβάστε επίσης: Αλίκη Βουγιουκλάκη: Όταν «έστειλε» το γιουχάρισμα πίσω στον εξώστη με δυο μόνο κουβέντες – «Διασκεδάζω με εσάς…»
