Μπορεί η Μαρινέλλα να ήταν αφοσιωμένη στο τραγούδι για 65 χρόνια, αλλά είχε ακόμα μια άλλη μεγάλη αγάπη, την υποκριτική. Η σπουδαία ερμηνεύτρια ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός και στην πορεία αποφάσισε να στραφεί στηγ μουσική. Βέβαια, κατά κάποιο τρόπο αυτά τα δύο κατάφερε να τα συνδυάσει στα πρώτα χρόνια της καριέρας της, αφού η ερμηνείες της διέπονταν από μία θεατρικότητα.
Μάλιστα, μετρούσε πολλές συμμετοχές σε ελληνικές ταινίες με τις ερμηνείες της να είναι καθηλωτικές και αξέχαστες.
Οι συμμετοχές της στον ελληνικό κινηματογράφο
Η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήρθε το 1968 – ήταν το τραγούδι «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία «Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια».
Το 1968 η Μαρινέλλα γράφει άλλη χρυσή σελίδα στον ελληνικό κινηματογράφο, ερμηνεύοντας το εμβληματικό «Άνοιξε πέτρα» του τον Λευτέρη Παπαδόπουλου στο μιούζικαλ «Γοργόνες και μάγκες» του Γιάννη Δαλιανίδη.
Η Μαρινέλλα, όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε και άρχισε τις πρόβες για να το ηχογραφήσει. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι μπήκε στο στούντιο και το είπε μόνο μια φορά – δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο.
Άλλες αξέχαστες ερμηνείες της Μαρινέλλας στις παλιές ελληνικές ταινίες είναι τα αγαπημένα τραγούδια «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» , στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Η Παριζιάνα» και το «Πάλι θα κλάψω» στην ταινία «Ησαΐα μη χορεύεις».
Το 1970 ερμήνευσε το «Κρίμα το μπόι σου» στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη. Αυτή ήταν και η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο.
