Πριν το Netflix και το streaming, υπήρχε εκείνη η πολύ συγκεκριμένη ώρα της εβδομάδας που έπρεπε να βρίσκεσαι μπροστά στην τηλεόραση.
Μια γυναίκα: 5+1 λόγοι που η νέα σειρά του ALPHA θα σε καθηλώσει
Δεν υπήρχε pause, δεν υπήρχε «επόμενο επεισόδιο» και, αν έχανες τη σειρά που περίμενες, την επόμενη μέρα πιθανότατα θα άκουγες τους υπόλοιπους να τη συζητούν χωρίς εσένα.
Για τους millenials, η ελληνική τηλεόραση των ’90s και των πρώτων χρόνων του 2000 δεν ήταν απλώς ψυχαγωγία. Ήταν μέρος της παιδικής και εφηβικής καθημερινότητας. Οι τηλεοπτικές ατάκες περνούσαν στο σχολείο, στις παρέες και αργότερα στο ίντερνετ, ενώ αρκετές από αυτές τις σειρές απέκτησαν μια δεύτερη ζωή μέσα από τις επαναλήψεις και τα social media.
Από το «Ρετιρέ» μέχρι τα «Εγκλήματα» – Η τηλεόραση των ’90s
Η δεκαετία του ’90 υπήρξε καθοριστική για την ελληνική μυθοπλασία. Με την ιδιωτική τηλεόραση να βρίσκεται στα πρώτα της χρόνια, το πρόγραμμα γέμισε χαρακτήρες που έμελλε να επιβιώσουν πολύ περισσότερο από την αρχική προβολή των σειρών τους.
«Τρεις Χάριτες», «Ρετιρέ», «Απαράδεκτοι», «Της Ελλάδος τα παιδιά», «Οι Μεν και οι Δεν», «Ντόλτσε Βίτα», «Εκείνες κι εγώ», «Δύο Ξένοι», «Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή». Τίτλοι που για ένα μεγάλο μέρος των millennials λειτουργούν σχεδόν σαν τηλεοπτικές οικογενειακές φωτογραφίες.
Και κάπου προς το τέλος της δεκαετίας ήρθαν δύο σειρές που αποδείχθηκαν εξαιρετικά ανθεκτικές στον χρόνο: τα «Εγκλήματα» και το «Κωνσταντίνου και Ελένης», που προβλήθηκαν αρχικά την περίοδο 1998-2000.
Η Σωσώ, ο Αλέκος, η Φλώρα και ο Αχιλλέας από τη μία. Ο Κατακουζηνός, η Βλαχάκη, η Ματίνα Μανταρινάκη και η Πέγκυ Καρρά από την άλλη. Χαρακτήρες υπερβολικοί, συχνά καρικατουρίστικοι, αλλά τόσο αναγνωρίσιμοι ώστε οι ατάκες τους να συνεχίζουν να κυκλοφορούν δεκαετίες μετά.
Και βέβαια υπήρχε μια ολόκληρη διαφορετική τηλεοπτική πραγματικότητα: η «Λάμψη» και το «Καλημέρα Ζωή». Δύο καθημερινές σειρές που παρέμειναν στον αέρα για χρόνια – η πρώτη από το 1991 έως το 2005 και η δεύτερη από το 1993 έως το 2006.
Για πολλά παιδιά της εποχής, ήταν οι σειρές που μπορεί να μην επέλεγαν τα ίδια να δουν, αλλά… τις ήξεραν επειδή τις έβλεπαν οι γονείς και οι παππούδες τους.
Τα 00s και οι σειρές που έγιναν «κώδικας» μιας γενιάς
Με την αλλαγή της χιλιετίας, μια νέα φουρνιά ελληνικών σειρών άρχισε να γράφει τη δική της ιστορία.
Το «Σ’ αγαπώ – Μ’ αγαπάς» έφερε στην οθόνη τις μικρές, καθημερινές μάχες ενός ζευγαριού. Το «Είσαι το ταίρι μου» έγινε μία από εκείνες τις σειρές που οι millennials μπορούν ακόμη να αναγνωρίσουν από μία ατάκα ή έναν χαρακτήρα. Ακολούθησαν οι «Σαββατογεννημένες», ενώ στα μέσα της δεκαετίας εμφανίστηκαν το «Πενήντα Πενήντα» και φυσικά το «Στο Παρά Πέντε».
Το τελευταίο έγινε κάτι περισσότερο από τηλεοπτική επιτυχία. Πέντε εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι, ένα μυστήριο, ατάκες που πέρασαν στην καθημερινή γλώσσα και χαρακτήρες που έμοιαζαν να υπάρχουν έξω από την οθόνη.
Η γενιά μας μεγάλωσε σε εκείνο το μικρό μεταίχμιο όπου πρόλαβε έναν κόσμο χωρίς social media και streaming, αλλά ενηλικιώθηκε μέσα στην ψηφιακή εποχή. Και κάπου ανάμεσα στις δύο περιόδους έμειναν η Σωσώ, ο Κατακουζηνός, η Ντένη Μαρκορά, ο Ζουμπουλίας, ο Σπύρος, ο Φώτης και η Μαρία και τόσοι άλλοι τηλεοπτικοί χαρακτήρες.
Ίσως γι’ αυτό, όταν πετύχουμε ακόμη και τώρα μια παλιά ελληνική σειρά σε επανάληψη, πολλές φορές δεν αλλάζουμε κανάλι….
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
