Ο Μιχάλης Ρακιντζής ξεδίπλωσε την πορεία του μαζί με τη Χριστίνα Βίδου στην εκπομπή του ΣΚΑΪ «Η ζωή μου όλη». Ο δημοφιλής τραγουδιστής μίλησε για την πολυσυζητημένη συμμετοχή του στη Eurovision με το «S.A.G.A.P.O.», τις αντιδράσεις που υπήρξαν τότε από άλλους καλλιτέχνες και τον τρόπο που κατάφερε να πάρει τις χαρακτηριστικές στολές της εμφάνισής του, που έγραψαν ιστορία.
«Ξεκίνησε η φαγωμάρα και έλεγαν ότι τραγούδησα playback»
«Δεν ξέρω ακόμα τι με ένανε να συμμετάσχω. Ήταν τελείως στιγμιαία απόφαση. Άκουσα στο ραδιόφωνο ότι η προθεσμία για την υποβολή τραγουδιών έληγε αύριο. Πήρα μια αίτηση, έκανα το κομμάτι το βράδυ και το έδωσα. Δεν ξέρω για ποιον λόγο πήγα. Είχα κάνει εκατοντάδες συναυλίες μέχρι τότε και είπα ότι θα είναι ένα διαφορετικό event σε άλλο μέρος με διαφορετικά κριρήρια.
Ο κόσμος το αγάπησε και ίσως με όλη αυτήν την ιστορία έγινε πιο φανατικός με αυτό. Τώρα στα live γίνεται της κακομοίρας και υπάρχει μια πολύ ιδιαίτερη αντίδραση με το που ξεκινά το τραγούδι», ανέφερε ο Μιχάλης Ρακιντζής.
«Η φαγωμάρα ξεκίνησε από εδώ και βγήκαν οι υπόλοιποι καλλιτέχνες και έλεγαν ότι έπρεπε να πάει το δικό τους και ότι τραγούδησα playback. Μετά τρόλαραν πολύ τα ρούχα που βάλαμε και τον τρόπο που κινούμασταν. Είχε τροφή για να το θάψεις. Είτε σου αρέσει είτε όχι. Έχω διαχειριστεί πολλά στη ζωή μου, δεν θα με δυσκόλευε η Eurovision. Ήταν ένα παιχνίδι που έγινε και όλα καλά. Δεν μπορώ να πω ότι με πίκρανε ή μου στοίχισε. Δεν βγήκα ποτέ και άφησα τους άλλους να μιλάνε και πέρασε έτσι», συνέχισε.
«Όταν ζήτησα τα ρούχα μου έλεγαν “τρελάθηκες;”»
Για την ιδιαίτερη στολή που φορούσε είπε: «Η στολή ήταν μια ευγενική χορηγεία των ΜΑΤ, του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης τότε. Έφερνε κάτι φουτουριστικό και ταίριαζε στον ηλεκτορνικό ήχο. Ήταν δύσκολο να βρω αυτά τα ρούχα. Μια εταιρία τα έφερνε για την ελληνική αστυνομία και όταν πήγα και τα ζήτησα μου έλεγαν “τρελάθηκες; Δεν δίνονται σε πολίτες”. Βρήκα τρόπο και τα πήρα. Τα δανειστήκαμε και τα επιστρέψαμε».
Μιχάλης Ρακιντζής: «Η τύχη με μαστίγωσε στη Eurovision, ό,τι έκανα μου το γύρισε πίσω…»