Καλεσμένος στο EQ, ο Στέφανος Ξενάκης άνοιξε μια σπάνια προσωπική σελίδα της ζωής του. Μίλησε για το πώς, παρά τις επιτυχίες, η βαθιά δουλειά με τον εαυτό του άρχισε αργά.
«Ξεκίνησα μεγάλος. Ανακαλύπτω τον εαυτό μου στα 40 μου». Περιέγραψε μάλιστα ότι πέρασε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο.
«Πέρασα μια πολύ βαριά κατάθλιψη. Έπρεπε να πάρω φάρμακα – και τα πήρα. Αλλά ο γιατρός μου είπε ότι έπρεπε να κάνω ψυχοθεραπεία».
Ήταν η πρώτη φορά που, όπως είπε, μπήκε «συστημικά» στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας.
«Όταν ξεκίνησα, πήγα στην ψυχολόγο μου και της είπα ‘είμαι πολύ καλά’ – δεν είχα ιδέα τι σημαίνει συναίσθημα. Ήξερα μόνο ‘χαρούμενος’ και ‘όχι χαρούμενος’».
«Ήμουν το κλασικό μοναχοπαίδι – μια σχέση εξάρτησης και ιδιοκτησίας»
Ο Ξενάκης περιέγραψε και τη δύσκολη, όσο και τρυφερή, σχέση με τη μητέρα του.
«Είμαι μοναχοπαίδι. Μεγάλωσα ως το κλασικό ‘μοναχογιός’. Ήταν μια σχέση εξαρτητική και σχέση ιδιοκτησίας. Με πολλή αγάπη, αλλά η αγάπη πολλές φορές χρεώνει. Ήμουν το κλασικό παιδί ιδιοκτησία, ένα παιδί που ελεγχόταν σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Υπήρχε μια χειραγώγηση ‘για το καλό’. Τα μεγαλύτερα εγκλήματα έχουν γίνει με καλή πρόθεση, αλλά αν δεν υπάρχει γνώση, η πρόθεση δεν αρκεί».
Η κατάρρευση της εταιρείας και η οκταήμερη κράτηση στη ΓΑΔΑ
Ο συγγραφέας μίλησε ανοιχτά και για το πιο σκληρό κεφάλαιο της ζωής του.
«Είχα 18 χρόνια την εταιρεία μου. Πτώχευσε την εποχή των μνημονίων, λόγω και δικών μου επιλογών. Έπρεπε κάποια πράγματα να τακτοποιηθούν νομικά».
Αυτό τον οδήγησε σε μία εμπειρία που –όπως είπε– άλλαξε μέσα του όλα τα δεδομένα: «Έμεινα 8 μέρες στο κρατητήριο στη ΓΑΔΑ, στον έβδομο όροφο. Ήταν παράνομη η διαρροή των προσωπικών δεδομένων μου. Γνώρισα έναν άλλον κόσμο και είχα ανάγκη να τον γνωρίσω. Το κακό ήταν ο διασυρμός. Είναι πολύ άσχημο να μιλάει μισή χώρα για σένα χωρίς να ξέρει την ιστορία σου. Το διαχειρίστηκα καλά και πήρα ένα πολύ καλό μάθημα».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στέφανος Ξενάκης: «Έκλαιγα με λυγμούς 5 με 10 λεπτά. Δεν είχα πάρει ποτέ τον εαυτό μου αγκαλιά»
