Πολλές φορές έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να μετράμε από μέσα μας τα βήματά μας όταν βγαίνουμε έξω για μια δουλειά ή για περπάτημα. Συνήθως είναι μια διεργασία του μυαλού για να δούμε που βιρσκόμαστε, αλλά όταν γίνεται κάτι πιο επίμονο σίγουρα πρέπει να μας προβληματίσει.
Γιατί μετράμε τα βήματά μας;
Η μέτρηση των βημάτων, ίσως, λέει για εσάς ότι βρίσκετε σε μια περίοδο με έντονο στρες και χρειάζεστε σταθερότητα. Προσφέρει απόλυτο έλεγχο, μετατρέποντας μια καθημερινή δραστηριότητα σε μετρήσιμα δεδομένα.
Ο εγκέφαλος συχνά αναζητά ένα “τέλος” σε μια δράση και μια γνωστική ολοκλήρωση. Το να μετράτε μέχρι έναν συγκεκριμένο αριθμό (π.χ. 100 βήματα ή μέχρι να φτάσετε κάπου) δίνει μια αίσθηση ικανοποίησης, ξεκινώντας από το 1 και φτάνοντας σε ένα τέλος.
Αν είστε σε περίοδο έντονου άγχους, μπορεί να βοηθήσει στη διαχείρισή του. Για πολλούς η μέτρηση λειτουργεί κατευναστικά. Ορισμένοι άνθρωποι μετράνε τα βήματα σε ομάδες (π.χ. ανά 4) για να επιτύχουν μια αίσθηση “συμμετρίας” ή ισορροπίας, κάτι που βοηθά στη μείωση του εσωτερικού άγχους.
Η μέτρηση βοηθά τον εγκέφαλο να διαχειριστεί την πληροφορία σε μικρά, δομημένα κομμάτια, μειώνοντας το γνωστικό φορτίο, ειδικά όταν το άτομο είναι πιεσμένο. Τέλος, μπορεί να ξεκίνησε ως συνειδητή πράξη και να έγινε υποσυνείδητη συνήθεια, όπου ο εγκέφαλος μπαίνει σε “αυτόματο πιλότο” κατά το περπάτημα.
Πότε θεωρείται κάτι παραπάνω από συνήθεια;
Αν και συνήθως είναι αθώο, αν η μέτρηση γίνεται καταναγκαστική (π.χ. νιώθετε έντονο άγχος αν χάσετε το μέτρημα, πρέπει να ξεκινήσετε από την αρχή, ή περπατάτε συγκεκριμένα βήματα για να αποφύγετε κάποιο κακό αποτέλεσμα), μπορεί να σχετίζεται με στοιχεία ψυχαναγκασμού (OCD), όπως η “αριθμομανία” (arithmomania).
Αν δεν σας προκαλεί δυσφορία ή άγχος όταν δεν το κάνετε, είναι απλώς ένας τρόπος του εγκεφάλου σας να οργανώνει τη σκέψη του και να βρίσκει ρυθμό. Διαφορετικά μπορεί να χρειαστεί να ζητήσετε τη γνώμη κάποιου ειδικού.
