Επιλέξτε το zNews ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Ο Γιάννης Στάνκογλου μίλησε αποκλειστικά στην εκπομπή «Μια Ελλάδα παρέα» και την Κατερίνα Ζαρίφη για την νέα παράσταση που πρωταγωνιστεί «Το κλουβί με τις τρελές» καθώς και για την προσωπική του ζωή.

«Δούλευα από τα 14 μου, έχω ένσημα από το 1988, το πρώτο ένσημο από την οικοδομή με τον πατέρα μου, που έπαιρνα και καλά λεφτά τότε και κέρναγα και τους φίλους μου όταν βγαίναμε έξω. Αλλά ήμασταν έτσι γιατί δεν υπήρχε αυτός ο φόβος που υπάρχει και αυτή η βία στους δρόμους, στα σχολεία κλπ. Υπάρχει και πολύ μοναξιά, φτώχεια… Αλλά και μοναξιά πολύ, όλο αυτό με τα σόσιαλ, τα κινητά, δεν υπάρχει ο κόσμος έξω να χαλαρώσει η ψυχή σου, το μάτι σου. Δεν υπάρχει φλερτ, ραντεβού, τα πάρτι. Είναι κάτι που μου λείπει και γι αυτό δεν βγαίνω και τόσο συχνά, γιατί δεν υπάρχουν μαγαζιά να πας να χορέψεις», είπε αρχικά ο ηθοποιός.

«Υπήρχε η αίσθηση του να πιέσεις τον άλλον να βγάλει αυτό που πρέπει»

Ο ίδιος μίλησε για τη στροφή του στη υποκριτική και αποκάλυψε ότι μετά από χρόνια αποφάσισε να δοκιμάσει, εξαιτίας κάποιων φίλων του που είχαν τελειώσει τη δραματική σχολή.

«Μου έλεγαν τι πέρασαν 3 χρόνια στη δραματική σχολή κι εμένα αυτό μου άρεσε πάρα πολύ. Λέω θα το δοκιμάσω κι ας μη γίνω. Πήρα μια αποζημίωση από τη δουλειά που έκανα τότε στο μετρό, μονώσεις και λέω ας δώσω εξετάσεις κι αν περάσω θα το κάνω. Έδωσα τα λεφτά μου, αυτά που πήρα για τη αποζημίωση, αλλά δεν ήμουν σίγουρος αν θέλω να γίνω ηθοποιός. Ήταν διαφορετικά τα πράγματα τότε, υπήρχε η αίσθηση του να πιέσεις τον άλλον να βγάλει αυτό που πρέπει. Μπορεί να ακούσεις κάποια πράγματα που θα σε ζορίσουν. Εγώ ήμουν στο “ώπα μέχρι εκεί είσαι φίλε” όποιος και να είσαι, σκηνοθέτης ή όνομα ή δεν ξέρω γω τι. Μέχρι εκεί παραπάνω δεν έχει, αλλά και για άλλους, προσβολές και πράγματα για συναδέλφους».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Νίκο Κούρκουλο, αλλά και στην πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση.

«Είναι δύσκολη η καθημερινότητα χωρίς έρωτα και συντροφικότητα»

Ο ίδιος μίλησε για το κομμάτι της συμπερίληψης, αλλά και για τις υιοθεσίες παιδιών από ομόφυλες οικογένειες.

«Δεν χωράει συζήτηση σε αυτο, αν η ανάγκη του άλλου είναι να έχει ένα παιδί. Πόσες οικογένειες βλέπεις που ο πατέρας και η μητέρα δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ και τα παιδιά έχουν θέματα; Ως γονιός δεν είμαι πολύ αυστηρός, είμαι εκεί που πρέπει, πιστεύω στα όρια και για τον εαυτό μου, αλλιώς δεν θα είχα γίνει 53. Είμαι ένας άνθρωπος που ξέρω τα όρια, άσχετα που μπορεί να έχω κάνει πράγματα που είναι εκτός ορίων στο παρελθόν. Στα παιδιά θέλω να περάσω να είναι ο εαυτός τους, να αντιδρούν στην αδικία, να είναι ελεύθερα. Θέλω να με θεωρούν φίλο, να μη με φοβούνταιμ να μου πουν οτιδήποτε».

Για τη συντροφικότητα απάντησε: «Είναι δύσκολη η καθημερινότητα χωρίς έρωτα και συντροφικότητα, είναι πολύ ωραίο να έχεις έναν άνθρωπο να τον φροντίζεις και να σε φροντίζει. Δόξα τω Θεώ έχω περάσει πάρα πολύ όμορφα στη ζωή μου και συνεχίζω να περνάω όμορφα και είμαι μια χαρά».