Για πρώτη φορά, ο Βαγγέλης Μητρογιάννης, κουμπάρος και στενός άνθρωπος του Γιώργου Μαζωνάκη, ανοίγει τα χαρτιά του για όσα βίωσε ο δημοφιλής τραγουδιστής σε μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Νίκο Γεωργιάδη και τη HuffPost, αναφέρθηκε στην ψυχολογική κατάσταση του καλλιτέχνη, στην περιπέτειά του με το Δρομοκαΐτειο, στη σχέση με την οικογένειά του, αλλά και σε ένα ταξίδι στο Λονδίνο που μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει ευρέως γνωστό.
Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης περιέγραψε όσα γνωρίζει για τις τελευταίες περιπέτειες του τραγουδιστή, εκφράζοντας την έντονη φόρτισή του για όσα συνέβησαν. Παράλληλα, αποκάλυψε μια επιθυμία που είχε εκφράσει ο ίδιος ο Γιώργος Μαζωνάκης: τη δημιουργία ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος που θα στηρίζει παιδιά με αγάπη για τη μουσική, τα οποία δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν ή να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο.
Η αναφορά στην ψυχολογική κατάσταση του Γιώργου Μαζωνάκη και την πλασμαφαίρεση
Μιλώντας για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο τραγουδιστής το τελευταίο διάστημα, ο κουμπάρος του περιέγραψε έναν άνθρωπο που αντιμετώπιζε σημαντικές δυσκολίες και είχε επηρεαστεί ψυχολογικά από όσα συνέβαιναν στη ζωή του.
«Την τελευταία περίοδο φυσικά δεν ήταν ευτυχισμένος. Κάθε άλλο θα έλεγα. Είχε ορισμένα θέματα, τα οποία τον είχαν απασχολήσει πάρα πολύ και είχαν παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στην ψυχολογία του. Δεν έφυγε μόνο άδικα από τη ζωή. Ήταν τραγικό, ήταν εγκληματικό αυτό που έγινε, δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου. Πήγε σε ένα ιατρείο που ήταν σφαγείο. Τους γιατρούς αυτούς τους ήξερε, αλλά καμία σχέση γι’ αυτή τη συγκεκριμένη θεραπεία. Αυτή έπεσε στο τραπέζι τις τελευταίες μέρες», εξομολογήθηκε.
Η επιθυμία του τραγουδιστή για ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα με το όνομά του
Μία από τις πιο ξεχωριστές αποκαλύψεις της συνέντευξης αφορά ένα σχέδιο που είχε συζητήσει ο Γιώργος Μαζωνάκης με τον στενό του φίλο. Πρόκειται για τη δημιουργία ενός ιδρύματος με επίκεντρο τη μουσική, το οποίο θα έδινε ευκαιρίες σε παιδιά που έχουν ταλέντο και όνειρα, αλλά στερούνται των απαραίτητων οικονομικών μέσων.
«Επειδή μου το είχε συζητήσει, θα ήταν ωραίο να γίνει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα στο όνομά του που θα είχε να κάνει με τη μουσική, να εξυπηρετήσει τα παιδιά που θέλουν και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ακολουθήσουν τον δρόμο της μουσικής. Νομίζω ότι πρέπει να ακολουθήσουμε αυτό που πραγματικά ήθελε», εξήγησε ο Βαγγέλης Μητρογιάννης.
Τι αποκάλυψε για την περιπέτεια του Γιώργου Μαζωνάκη στο Δρομοκαΐτειο
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του και στην περίοδο κατά την οποία ο τραγουδιστής βρέθηκε στο Δρομοκαΐτειο, χωρίς τη θέλησή του. Ο Βαγγέλης Μητρογιάννης μίλησε για την αναστάτωση που προκάλεσε η συγκεκριμένη εξέλιξη, μεταφέροντας όσα, όπως λέει, του ζητούσε ο ίδιος ο καλλιτέχνης εκείνο το διάστημα.
«Πραγματικά ήταν μεγάλο το σοκ. Ο Γιώργος από την ώρα που μπήκε, παρά τη θέλησή του, σε αυτή την ταλαιπωρία, ζήταγε βοήθεια σε συγκεκριμένους άνθρωπος. Έλεγε “αν μείνω εδώ, θα συμβεί κάτι χειρότερο, πραγματικά θα τρελαθώ. Γιατί σίγουρα ο Γιώργος δεν ήταν ψυχασθενής».
Η ιδιαίτερη σχέση με την οικογένειά του και η μεγάλη αδυναμία στη μητέρα του
Ο κουμπάρος του τραγουδιστή αναφέρθηκε και στη σχέση που είχε ο Γιώργος Μαζωνάκης με τους δικούς του ανθρώπους, περιγράφοντας έναν άνθρωπο που αγαπούσε βαθιά την οικογένειά του και φρόντιζε να βρίσκεται δίπλα της.
«Ο Γιώργος είχε πραγματική αδυναμία στους γονείς του, και σε όλη την οικογένειά του, ιδιαίτερα στη μητέρα του. Γιώργος παραφρόντιζε την οικογένειά του, ήταν ο φύλακας- άγγελος, ήταν ο Αη Βασίλης. Για να φτάσει ο Γιώργος να δημοσιοποίησει το πρόβλημα με την οικογένεια, καταλαβαίνεις πόσο είχε στεναχωρηθεί».
Το άγνωστο ταξίδι στο Λονδίνο και οι τρεις μήνες στην κλινική
Μία ακόμη άγνωστη πτυχή της σχέσης τους έφερε στο φως ο Βαγγέλης Μητρογιάννης, αποκαλύπτοντας ότι είχε ταξιδέψει μαζί με τον Γιώργο Μαζωνάκη στο Λονδίνο, όπου ο τραγουδιστής είχε επισκεφθεί μια κλινική.
Όπως διευκρίνισε, δεν επρόκειτο για κέντρο αποτοξίνωσης, ενώ ο ίδιος παρέμεινε στο ξενοδοχείο, καθώς οι κανόνες της κλινικής επέτρεπαν την επίσκεψη μόνο ενός ατόμου.
«Πήγαμε σε μια κλινική που δεν ήταν κλινική αποτοξίνωσης ή απεξάρτησης όπως είπαν. Ο Γιώργος πήγε στην κλινική, εγώ στο ξενοδοχείο, γιατί επιτρεπόταν μόνο ένα άτομο να τον επισκέπτεται. Μείναμε εκεί περίπου τρεις μήνες. Ήταν κάτι φυσιολογικό για μένα, δεν το ένιωθα υποχρέωση».
