Επιλέξτε το zNews ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Ο Ιωάννης Παπαζήσης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι!» και μίλησε για την επαγγελματική του πορεία, τα νέα καλλιτεχνικά του σχέδια, αλλά και τις προσωπικές του επιλογές. Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη νέα σειρά του MEGA, «Κανακαρά», στην επιστροφή του στην κωμωδία μέσα από το θέατρο, ενώ δεν δίστασε να μοιραστεί σκέψεις για την πατρότητα και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να ζει.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν όσα είπε για τη σχέση του με το παιδί του, εξηγώντας πως δεν θέλει να λειτουργεί με όρους κτητικότητας, αλλά να του δώσει χώρο να αναπτύξει τη δική του προσωπικότητα.

Κανακαρά: Η νέα σειρά εποχής του MEGA που μας ταξιδεύει στα Δωδεκάνησα του ’50 – «Το σπίτι χρειάζεται ρίζα για να στεριώσει»

«Ίσως η καλύτερη σειρά που μπορεί να έχω κάνει ή που μπορεί να έχω δει»

Με μεγάλο ενθουσιασμό μίλησε για την «Κανακαρά», τη νέα παραγωγή του MEGA, η οποία μεταφέρει τη δράση στην Κάρπαθο της δεκαετίας του 1950. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από ένα ιδιαίτερο κληρονομικό έθιμο του νησιού, σύμφωνα με το οποίο η πρωτότοκη κόρη αποκτούσε την οικογενειακή περιουσία.

Ο Ιωάννης Παπαζήσης αποκάλυψε πως δεν γνώριζε την ύπαρξη του συγκεκριμένου εθίμου πριν από τη συμμετοχή του στη σειρά, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στη δουλειά που έχει γίνει στο σενάριο και στην προσέγγιση των χαρακτήρων.

«Δεν το γνώριζα το έθιμο. Το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα. Δεν θέλω να αναλύσω τη σειρά. Θέλω μόνο να είμαι λίγο πιο επικοινωνιακός. Ότι είναι ίσως η καλύτερη σειρά που μπορεί να έχω κάνει ή που μπορεί να έχω δει. Είναι μια πολύ καλή σειρά. Το λέω από την άποψη ότι τα παιδιά που γράψανε το σενάριο, η Σοφία Καζατζιάν και ο Μάριος Ιορδάνου. Είναι ένα εκπληκτικό σενάριο, το οποίο δεν αναλώνεται σε σαπουνοπερίστικες καταστάσεις και φτηνές καταστάσεις, πολύ γρήγορες και σε έρωτες και όλα αυτά. Εμβαθύνει τρομακτικά στην εποχή και στους χαρακτήρες. Και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γιατί από ό,τι έχω δει πολύ προσεγμένη σειρά. Το υλικό είναι εκπληκτικό, αλλά υποδύομαι και ένα ρόλο που τον ήθελα τόσο πολύ. Έχω δουλέψει πάρα πολύ και τον τρόπο που έχει αλλάξει όλη η σωματικότητά μου και το βλέμμα μου. Το περιμένω πάρα πολύ. Εύχομαι να βγει κατά το Γενάρη απ’ ότι ξέρω από το κανάλι την ενημέρωση και νομίζω ότι θα σας αρέσει πάρα πολύ», είπε χαρακτηριστικά.

Η επιστροφή στην κωμωδία και η συνεργασία με τον Αλέκο Συσσοβίτη

Παράλληλα με την τηλεοπτική του παρουσία, ο ηθοποιός συμμετέχει στη θεατρική παράσταση «Μια βδομάδα το πολύ», που ανεβαίνει στο θέατρο Πειραιώς 131. Πρόκειται για γαλλική κωμωδία του Μισέλ Κλεμάν, στην οποία συμπρωταγωνιστεί με τον Αλέκο Συσσοβίτη.

Ο ίδιος παραδέχτηκε πως είχε αρκετά χρόνια να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο είδος, κάτι που κάνει τη φετινή θεατρική του εμπειρία ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.

«Μιλάμε για κωμωδία. Λοιπόν, έχω να κάνω πάρα πολλά χρόνια κωμωδία. Είναι ένα κλασσικό, μια κλασική γαλλική κωμωδία του Μισέλ Κλεμάν με τρία άτομα. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου, του Αλέκου Συσσοβίτη του φίλου μου, του Πωλ δηλαδή, ο οποίος σιχαίνεται τη γυναίκα του, πλέον δε θέλει να τη βλέπει μπροστά του άλλο. Θέλει να τη διώξει και αποφασίζει, δεν βρίσκει άλλο τρόπο και αποφασίζει να φωνάξει τον κολλητό του στο σπίτι, ώστε να η συγκατοίκηση των τριών να οδηγήσει αυτή την κοπέλα στο να σηκωθεί να φύγει από το σπίτι. Και τα καταφέρνω. Αλλά όπως καταλαβαίνεις σε ένα γαλλικό έργο και σε μια κωμωδία παρεξηγήσεων συμβαίνουν τα ευτράπελα συνεχώς. Επειδή έχω επενδύσει στη ζωή μου σε σκληρό δράμα χαίρομαι πάρα πολύ».

Γιατί δυσκολεύεται να ζει στην Αθήνα

Μια διαφορετική πλευρά του εαυτού του παρουσίασε όταν η συζήτηση στράφηκε στην καθημερινότητα και στις συνήθειές του. Ο Ιωάννης Παπαζήσης εξήγησε πως η νοοτροπία της Κεντρικής Ευρώπης τον εκφράζει περισσότερο, προσπαθώντας να υιοθετεί έναν αντίστοιχο τρόπο ζωής ακόμη και μέσα στους γρήγορους ρυθμούς της Αθήνας.

«Δυσκολεύομαι πάρα πολύ στην Αθήνα. Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος έχω προσαρμοστεί και έχω φτιάξει την κουλτούρα μου και τη φιλοσοφία μου, τον τρόπο που περπατώ, που πίνω τον καφέ μου, που υπάρχω, που διαβάζω με βάση την Κεντρική Ευρώπη. Λατρεύω τον τρόπο που ζουν στην Κεντρική Ευρώπη και έτσι προσπαθώ να είμαι στην Αθήνα, πράγμα που είναι πολύ δύσκολο. Δηλαδή εμένα δεν με έχεις δει στο δρόμο να κορνάρω. Σέβομαι ακόμα τους πεζούς. Ανοίγω την καρέκλα στο κορίτσι μου. Έχω πάει Βιετνάμ, έχω πάει Βιετνάμ, έχω πάει Μπανγκόκ, έχω πάει πολύ Ασία, αλλά η μεγάλη μου αγάπη παραμένει η Κεντρική Ευρώπη».

Θα παρουσίαζε ταξιδιωτική εκπομπή;

Τα ταξίδια αποτελούν μία από τις μεγάλες του αγάπες, ωστόσο δεν είναι βέβαιο πως θα τον ενδιέφερε να περάσει στην παρουσίαση μιας ταξιδιωτικής εκπομπής. Όπως εξήγησε, θα έπρεπε να έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί με τους δικούς του όρους, χωρίς να περιορίζεται από τις απαιτήσεις της παραγωγής.

«Νομίζω ότι δεν θα μπορούσα να είμαι ο εαυτός μου αν ήμουν ο εαυτός μου και τα έβρισκα σε όλα με αυτό που λένε παραγωγή και κανάλι, θα το έκανα. Αγαπώ το road trip. Αγαπώ πάρα πολύ την τέχνη μου και τη δουλειά μου. Αγαπώ πάρα πολύ το θέατρο, την τηλεόραση. Αγαπώ τους ανθρώπους που με περιβάλλουν πλέον, γιατί νιώθω ότι αλλάζει η ζωή μας και θέλω να είμαι εδώ. Είμαι ρομαντικός».

Η στάση του απέναντι στην πατρότητα και όσα θέλει να διδάξει στο παιδί του

Στο τέλος της συνέντευξης, ο Ιωάννης Παπαζήσης μίλησε για ένα από τα πιο προσωπικά ζητήματα της ζωής του: τη σχέση με το παιδί του και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του ως πατέρας.

«Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ. Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς να μεταδώσω σε έναν άνθρωπο κάτι το οποίο σε δέκα χρόνια που αυτός θα μεγαλώσει, σαφέστατα θα είναι ξεπερασμένο και λανθασμένο. Δεν ξέρω τι να του μεταδώσω. Το μόνο που μπορώ να του μεταδώσω είναι αυτό που λειτούργησε στη δική μου σχέση με τους γονείς μου. Ότι να είναι δημιουργικός, να αγαπήσει τη ζωή, τη δουλειά, να προσπαθήσει. Μ’ αρέσουν, αγαπώ τους ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω, που διεκδικούν τα όνειρά τους. Αυτό θα το ήθελα πάρα πολύ. Και τη γλώσσα μου προσέχω και τις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας προσέχω και ακόμα αν δεν έχω όρεξη να μαγειρέψω, θα μαγειρέψω για να με δει το παιδί μου και νεύρα να έχω στο τηλέφωνο, θα συγκρατήσω τη φωνή μου. Αλλά πιστεύω πάρα πολύ στην αυτονομία της ζωής. Πιστεύω πάρα πολύ ότι έχουμε μια τρομακτική κτητικότητα προς τα παιδιά μας. Δεν έχω κτητικότητα προς τα παιδιά μου, δε θέλω», τόνισε κλείνοντας.