Ο Βαγγέλης Δρίσκας κάθισε στον καναπέ του Στούντιο 4 το απόγευμα της Τρίτης 03/02 στην ΕΡΤ1. Μεταξύ άλλων μίλησε για την ενασχόλησή του με τη μαγειρική και για τις κουζίνες που του προκαλούν εντύπωση.
«Το ζαχαροπλαστείο ήταν αυτό που με καθόρισε»
«Θέλω να δικιμάζω νέα πράγματα και γεύσεις. Δεν είμαι συντηρητικός. Ένα διάστημα είχαμε και πτηνοτροφείο και περνούσα τη ζωή μου μέσα 3000 κοτόπουλα. Όταν το έφτιαξε ο πατέρας μου, μας το έκανε ωραία έκπληξη. Ήρθε με ένα φίλο του με ένα φορτηγό κατόπουλα και μας είπε να κάνουμε χώρο στην αποθήκη», δήλωσε ο Βαγγέλης Δρίσκας.
Παρακάτω συνέχισε: «Το ζαχαροπλαστείο ήταν αυτό που με καθόρισε κι είπα ότι θέλω να ασχοληθώ με αυτό. Ήταν παραδοσιακό κι ο τεχνίτης έκανε κι ανατολίτικα γλυκά και πιο ντελικάτα. Το ζαχαροπλαστείο ήταν κι εφιάλτης γιατί περνούσα εκεί όλες τις ελεύθερε ώρες. Σε περιόδους γιορτών κάναμε 100 κιλά καριόκες, κουραμπιέδες και μελομακάρονα κάθε μέρα. Τότε υπήρχε η μόδα να τυλίγοθμε κάθε κουραμπιέ ξεχωριστά».
Οι ασιατικές κουζίνες
Ποιες κουζίνες διαφέρουν πολύ από την ελληνική; «Οι ασιατικές κουζίνες. Στο Μπαλί έπαιρναν τις ποσότητες που ήθελαν να μαγειρέψουν εκείνη τη μέρα. Αν περισσέψει φαγητό, το δίνουν στους φτωχούς. Στην Κίνα σε υπαίθριους χώρους μαγευρεύουν τα πάντα. Δοκιμάζω κανονικά. Στο Βιετνάμ μια κυρία περίμενε μπροστά από μια θεϊκή σούπα. Ήταν κοτόσουπα με λίγο χοιρινό και μήλα. Πήρα το πιάτο μου που είχε λίγα noodles και μετά είδα ότι, όπως άφησα το πιάτο, είχε μια λεκάνη με νερό, το βούτηξε μέσα το δικό της με του κουτάλι και το έβαλε στην στίβα. Έκανα τον σταυρό μου κι είπα ότι αν φτάσω στο ξενοδοχείο όλα καλά, αλλιώς σας αγάπησε και με αγαπήσατε».
Βαγγέλης Δρίσκας: «Το κρέας μιλάει στο DNA των Ελλήνων, το σουβλάκι είναι το εθνικό μας φαγητό»
