Η Μάρω Κοντού αντιμετώπιζε πάντοτε τη ζωή χωρίς φόβο, υπεκφυγές και ωραιοποιήσεις. Ακόμη και όταν η συζήτηση έφτανε στο τέλος της ανθρώπινης διαδρομής, η σπουδαία ηθοποιός μιλούσε με την ίδια καθαρότητα, το χιούμορ και την αξιοπρέπεια που χαρακτήριζαν ολόκληρη την πορεία της.
Διαβάστε επίσης: Μάρω Κοντού: Το συγκινητικό «αντίο» από φίλους και συναδέλφους – Τα λόγια αγάπης για τη μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάματος
Μετά την είδηση του θανάτου της, μια παλαιότερη συνέντευξή της στη Φαίη Σκορδά έρχεται ξανά στην επικαιρότητα. Τα λόγια που είχε πει τον Οκτώβριο του 2025 στην εκπομπή «Buongiorno» ακούγονται σήμερα ακόμη πιο συγκινητικά, καθώς η Μάρω Κοντού είχε αναφερθεί ανοιχτά στον χρόνο που πίστευε ότι της απέμενε και στον τρόπο με τον οποίο είχε επιλέξει να αντιμετωπίζει το αναπόφευκτο.
Η εξομολόγηση για τον χρόνο που της απέμενε
Η αγαπημένη πρωταγωνίστρια δεν έκρυβε ότι είχε συνειδητοποιήσει τη φθορά του χρόνου. Δεν την αντιμετώπιζε, όμως, με πικρία ή πανικό. Αντιθέτως, είχε καταφέρει να συμφιλιωθεί με την ιδέα πως η ζωή έχει αρχή, μέση και τέλος.
Μιλώντας στη Φαίη Σκορδά, είχε προχωρήσει σε μια βαθιά προσωπική παραδοχή:
«Δεν είμαι αιώνια. Είναι περίεργο συναίσθημα να ξέρεις ότι σου έχουν μείνει 3, 4, 5 χρόνια. Και λες, μόνο 5; Και να είσαι τυχερή εάν είναι 5. Αλλά δεν με καίει. Νομίζω ότι είναι μακριά ακόμα ή θέλω να το βλέπω έτσι…».
Η τελευταία επιθυμία και το μάθημα ζωής
Περισσότερο από τον θάνατο, εκείνο που την προβλημάτιζε ήταν το ενδεχόμενο μιας ασθένειας που θα της στερούσε την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά της. Με τον χαρακτηριστικό της αυθορμητισμό, είχε περιγράψει πώς θα ήθελε ιδανικά να φύγει από τη ζωή:
«Δεν θέλω να αρρωστήσω. Θέλω να φύγω σε μια στιγμή. Στο περπάτημα, στον ύπνο, στη μπιρίμπα, σε έναν χορό…»
Ακόμη και σε αυτή τη σκέψη, η Μάρω Κοντού κατάφερνε να χωρέσει κίνηση, χαρά και καθημερινές στιγμές. Δεν επιθυμούσε ένα τέλος γεμάτο φόβο, αλλά μια ήρεμη αποχώρηση, χωρίς παρατεταμένη ταλαιπωρία.
Παράλληλα, είχε εξηγήσει γιατί η ιδέα του θανάτου δεν την άγχωνε. Για εκείνη, αποτελούσε τη μοναδική πραγματικότητα απέναντι στην οποία όλοι οι άνθρωποι είναι απολύτως ίσοι:
«Δεν με αγχώνει η σκέψη, γιατί δεν μπορώ να είμαι εξαίρεση. Όλοι θα κάνουμε την ίδια διαδρομή. Η αληθινή δημοκρατία είναι μόνο αυτή: Γεννιέσαι, μεγαλώνεις, πεθαίνεις. Όλοι ίσοι σε αυτό».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μάρω Κοντού: Η ανακοίνωση του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» για τον θάνατο της
