Με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ο Θανάσης Ευθυμιάδης επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους μια προσωπική σκέψη για την ειρήνη, τον σεβασμό και την αξία της ανθρώπινης ζωής. Μέσα από μια ανάρτηση στο Instagram, ο ηθοποιός έστειλε το δικό του μήνυμα για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε όσους βρίσκονται σε πιο αδύναμη θέση από εμάς.
Στη φωτογραφία που δημοσίευσε, ποζάρει δίπλα σε ένα λευκό άλογο, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο. Το στιγμιότυπο αποτέλεσε την αφορμή για μια τοποθέτηση με επίκεντρο την προστασία των ζώων, των δέντρων και των παιδιών, αλλά και την ανάγκη να αλλάξει η στάση των ανθρώπων απέναντι σε κάθε μορφή αδυναμίας.
Η ανάρτηση του Θανάση Ευθυμιάδη για τον σεβασμό και την ειρήνη
Ο ηθοποιός συνέδεσε την έννοια του σεβασμού με την καθημερινή συμπεριφορά απέναντι σε εκείνους που δεν έχουν τη δύναμη να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Όπως σημείωσε, η αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει από τον καθένα ξεχωριστά, με την ελπίδα να επηρεάσει σταδιακά και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι ισχυρότεροι στον κόσμο.
Στο μήνυμά του, ο Θανάσης Ευθυμιάδης αναφέρθηκε ακόμη στην πιθανότητα οι μικρές προσωπικές πράξεις να συμβάλουν σε μια διαφορετική πραγματικότητα, με λιγότερη βία και περισσότερη κατανόηση.
Χαρακτηριστικά έγραψε:
«Στείλατε ΌΧΙ στους άπληστους κατακτητές. ΝΑΙ σ αυτούς που μας εμπνέουν να τους σεβόμαστε (χωρίς να το ζητάνε). Δεν θα μπορέσω όμως ποτέ να σεβαστώ αληθινά κάποιον συνάνθρωπο μου, αν πρώτα δε μάθω να σέβομαι: τα ανυπεράσπιστα δέντρα, τα ανυπεράσπιστα ζώα και τα ανυπεράσπιστα παιδιά. Αν δεν μάθω να σέβομαι αυτό που βρίσκεται σε πιο αδύναμη θέση από εμένα τότε και οι δυνατότεροί μου δεν θα μάθουν να σέβονται εμένα.
Αν ξεκινήσω λοιπόν εγώ να σέβομαι τα πιο αδύναμα πλάσματα, ίσως βάλω το λιθαράκι μου ώστε να αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζουν οι υπερδυνάμεις του πλανήτη, τα υπόλοιπα κράτη. Ίσως έτσι σταματήσουν οι πόλεμοι.
Η ιστορία από τον πόλεμο του 1940 που του έμεινε αξέχαστη
Στην ίδια ανάρτηση, ο Θανάσης Ευθυμιάδης αναφέρθηκε και στον παππού του, τον Θάνο, ο οποίος υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940. Οι ιστορίες που άκουγε από εκείνον αποτέλεσαν, όπως περιγράφει, ένα σημαντικό κομμάτι των αναμνήσεών του.
Μεγαλώνοντας, ο ηθοποιός συνήθιζε να ζητά από άνδρες που είχαν ζήσει τον πόλεμο να μοιραστούν μαζί του τις εμπειρίες τους, θέλοντας να καταλάβει τι τους είχε σημαδέψει περισσότερο από εκείνη την περίοδο. Μία από τις απαντήσεις που άκουσε, όπως εξομολογείται, έμεινε βαθιά χαραγμένη στη μνήμη του.
«Ο παππούς μου ο Θάνος, υπηρετούσε στον Ελληνικό στρατό κατά τον πόλεμο του 1940 και μου είχε διηγηθεί αρκετές ιστορίες. Μεγαλώνοντας, μου έγινε συνήθεια όταν συναντούσα άντρες που είχαν πάει στον αληθινό πόλεμο, να τους παρακαλάω να μου διηγηθούν κάτι και να μοιραστούν μαζί μου τι τους πόνεσε περισσότερο από αυτή τους την εμπειρία. Αυτό που μου έμεινε είναι η απάντηση του Μ.: “Αυτό που με πόνεσε περισσότερο είναι ότι είδα νέα παλικάρια να σκοτώνονται, να φεύγουν από τη ζωή, χωρίς να έχουν προλάβει να φιλήσουν τα χείλη μιας γυναίκας, έστω για μία φορά».
