Τα 90s είχαν κάτι που σήμερα μοιάζει σχεδόν εξωπραγματικό. Εποχή ατελείωτης ανεμελιάς, όπου η μέρα τελείωνε μόνο όταν νύχτωνε και η χαρά κρυβόταν σε πράγματα απλά, καθημερινά και αυτονόητα.
Πριν το politically correct: Η ελληνική τηλεόραση των ’90s χωρίς φίλτρα και φρένα
Στην παρακάτω λίστα, αν είσαι παιδί των 90s θα αναγνωρίσεις στιγμές που σημάδεψαν τα παιδικά σου χρόνια. Αν ανήκεις σε νεότερη γενιά, ίσως ανακαλύψεις πώς ήταν να μεγαλώνεις χωρίς οθόνες, με παιχνίδι στις αλάνες και χαρές που δεν χωρούσαν σε story.
1. Συλλογές με κάρτες, τάπες και βόλους
Δεν είχε σημασία αν τις είχες «διπλές».Τις αντάλλασσες, τις μέτραγες ξανά και ξανά, ξέροντας ακριβώς τι έχεις και τι σου λείπει. Υπόθεση σοβαρή.
1. Walkman και κασέτες
Έβαζες το αγαπημένο σου τραγούδι, πάταγες play και ο κόσμος έξω χανόταν. Σε αυτές τις κασέτες έγραφες και το αγαπημένο σου τραγούδι από το ραδιόφωνο. Και… η κασέτα μάγκωνε, μολύβι και υπομονή. Μάθαμε να περιμένουμε…
2. Τρελομπαλάκια, χλαπάτσες, γιο – γιο
Τα έπαιρνες από το περίπτερο και δώσ΄του παιχνίδι. Τα πετούσες στον τοίχο, τις κολλούσες στον τοίχο, στο ταβάνι μέχρι και στα μαλλιά της διπλανής. Το λατρεμένο γιο – γιο από το περίπτερο που με το που το άνοιγες, μπερδευόταν και το παράταγες…
3. Κρυφτό μέχρι να νυχτώσει
Δεν κοιτούσες ρολόι. Κοιτούσες αν άναψαν τα φώτα στα μπαλκόνια. Όταν σε φώναζε η μαμά από το παράθυρο, ήξερες ότι η μέρα τελείωσε.
4. Αλάνες, πεζοδρόμια και αυλές
Χώροι χωρίς Wi-Fi, αλλά γεμάτοι ζωή. Εκεί μάθαμε τι σημαίνει ομάδα, τσακωμός, συγγνώμη και ξανά από την αρχή.
5. Τηλεόραση συγκεκριμένη ώρα
Αν έχανες το επεισόδιο, το έχανες. Κι αυτό το έκανε σημαντικό. Η αναμονή ήταν μέρος της απόλαυσης.
6. Αυτοκόλλητα «σκουλαρίκια»
Τα έβαζες στ’ αυτιά και ένιωθες μεγάλη, έστω κι αν κρατούσαν μέχρι το επόμενο παιχνίδι…
7. Χαρτζιλίκι, το ορθόδοξον
Όταν όλα ήταν πιο εύκολα και οι γονείς μας μάς έδιναν το χαρτζιλίκι της εβδομάδας. Και φυσικά στα plus ο χριστουγεννιάτικος μποναμάς της γιαγιάς και του παππού.
8. Βιντεοκλάμπ στη γειτονιά
Να διαλέγεις ταινία από το εξώφυλλο και να τσακώνεσαι ποιος θα πάρει το τελευταίο αντίτυπο.
9. Αφίσες από περιοδικά κολλημένες με σελοτέιπ
Και έμεναν εκεί μέχρι να κιτρινίσουν.
10. Λευκώματα
Περνούσαν από χέρι σε χέρι στο σχολείο, με αυστηρούς άγραφους κανόνες: γράφε καθαρά, μη σκίσεις σελίδα, μην κλέψεις χώρο. Όλοι απαντούσαν τις ίδιες ερωτήσεις – αγαπημένο τραγούδι, σειρά, χρώμα, όνειρο, αλλά κανένα λεύκωμα δεν έμοιαζε με το άλλο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
90s Νοσταλγία: Οι σειρές που βλέπουμε ακόμα με την ίδια μανία και δεν θα βαρεθούμε ποτέ
