Το χειρότερο τηλεφώνημα είναι εκείνο που δεν χρειάζεται καν να γίνει. Η Marissa Irvine φτάνει σε ένα σπίτι για να παραλάβει τον γιο της, Milo, από ένα playdate.
Χτυπά την πόρτα, περιμένει να εμφανιστεί το παιδί της και αντ’ αυτού βρίσκεται απέναντι σε μια γυναίκα που δεν γνωρίζει ούτε εκείνη ούτε τον Milo.
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, μια απολύτως συνηθισμένη στιγμή της καθημερινότητας μετατρέπεται στον εφιάλτη κάθε γονιού… το παιδί της έχει εξαφανιστεί.
Διαβάστε επίσης: 5 ταινίες που δεν θέλεις να χάσεις τον Σεπτέμβριο στο Netflix
Από αυτή την εξαιρετικά απλή αλλά εφιαλτική αφετηρία, το All Her Fault του Peacock, βασισμένη στο μυθιστόρημα της Andrea Mara, στήνει ένα θρίλερ οκτώ επεισοδίων που αρχικά μοιάζει να ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το μεγάλο ερώτημα: πού βρίσκεται το παιδί; Πολύ γρήγορα, όμως, γίνεται σαφές ότι η εξαφάνιση είναι μόνο η επιφάνεια.
Γιατί ο τίτλος All Her Fault δεν είναι τυχαίος. Πίσω από το μυστήριο κρύβεται μια ιστορία για το ποιος τελικά αναλαμβάνει το βάρος της οικογένειας – και κυρίως ποιος κατηγορείται όταν κάτι πάει στραβά.
Το «mental load», η γονεϊκότητα και η αναπηρία
Εδώ βρίσκεται και το πιο ουσιαστικό επίπεδο του All Her Fault. Η σειρά πιάνει το λεγόμενο mental load, το αόρατο δηλαδή φορτίο της καθημερινής οργάνωσης μιας οικογένειας, το οποίο εξακολουθεί πολύ συχνά να πέφτει δυσανάλογα στις γυναίκες.
Η μητέρα πρέπει να θυμάται τα πάντα: σχολείο, playdates, τηλέφωνα, ώρες, υποχρεώσεις. Ο άνδρας μπορεί να συμμετέχει, αλλά εκείνη παραμένει συχνά ο «διαχειριστής» ολόκληρης της οικογενειακής ζωής. Και το παράδοξο είναι πως όταν κάτι πάει στραβά, η ίδια γυναίκα που φορτώθηκε την ευθύνη είναι και εκείνη που πρώτη καλείται να απολογηθεί.
Ο ίδιος άξονας της φροντίδας και της ευθύνης επεκτείνεται έξυπνα και στο θέμα της αναπηρίας. Ο Daniel Monks δίνει στον Brian κάτι πολύ σημαντικό, δεν τον αντιμετωπίζει ως έναν χαρακτήρα που υπάρχει για να προκαλέσει οίκτο. Μέσα από την ιστορία του τίθενται ζητήματα αυτονομίας, υπερπροστασίας και του δικαιώματος ενός ανθρώπου με αναπηρία να αποφασίζει ο ίδιος για τη ζωή του.
Παράλληλα, μέσα από τον Orlando Ivanovic και την οικογένεια του Detective Alcaras βλέπουμε μια διαφορετική πλευρά. Τις δυσκολίες, τους φόβους αλλά και τη διαρκή αγωνία ενός γονιού παιδιού με αναπηρία για το μέλλον του. Και εδώ ο Michael Peña είναι εξαιρετικός. Χωρίς υπερβολές, μετατρέπει τον Alcaras από έναν ακόμη τηλεοπτικό detective σε έναν πατέρα που γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει ευθύνη, φροντίδα και αγωνία για ένα παιδί.
Έτσι, χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του thriller, το All Her Fault μιλά τελικά για διαφορετικές εκδοχές του ίδιου πράγματος. Ποιος φροντίζει ποιον, μέχρι πού φτάνει αυτή η ευθύνη και πότε η αγάπη μπορεί να μετατραπεί σε ενοχή ή έλεγχο.
Η Sarah Snook είναι απλώς τεράστια
Και ύστερα υπάρχει η Sarah Snook.
Μετά το Succession, θα ήταν πολύ εύκολο κάθε επόμενος χαρακτήρας της να κουβαλά τη σκιά της Shiv Roy. Εδώ όμως η Snook δεν χρειάζεται ούτε στιγμή να στηριχθεί σε αυτήν.
Η Marissa της είναι μια γυναίκα που βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης εσωτερικής έκρηξης, αλλά η Snook αντιστέκεται στον πειρασμό να παίξει συνεχώς την απόγνωση στο κόκκινο. Το σοκ, η ενοχή, ο φόβος, η οργή και η καχυποψία περνούν πολλές φορές μόνο από το βλέμμα και τις μικροσκοπικές μεταβολές του προσώπου της. Και όταν η σειρά της επιτρέπει τελικά να εκραγεί, έχει ήδη δημιουργήσει όλο το συναισθηματικό υπόβαθρο που χρειάζεται.
Ερμηνευτικά είναι τεράστια. Είναι ο βασικός λόγος που ακόμη και ορισμένες πιο τραβηγμένες σεναριακές επιλογές αποκτούν συναισθηματικό βάρος.
Η Dakota Fanning είναι καλή ως Jenny και λειτουργεί αποτελεσματικά απέναντί της, όμως εδώ υπάρχει μια αισθητή διαφορά θερμοκρασίας. Η ερμηνεία της είναι ελεγχόμενη και σωστή, αλλά σε συγκεκριμένες στιγμές θα ήθελες περισσότερη ένταση, μεγαλύτερη συναισθηματική έκθεση. Δίπλα στη Snook –που μοιάζει να κουβαλά κάθε σκηνή στο νευρικό της σύστημα– η Fanning κάποιες φορές παραμένει ένα βήμα πιο πίσω.
Η μεγάλη έκπληξη, όμως, είναι η Sophia Lillis. Ως Carrie παραδίδει μια εξαιρετική ερμηνεία, δύσκολη ακριβώς επειδή ο χαρακτήρας της θα μπορούσε πολύ εύκολα να διολισθήσει στην καρικατούρα.
Η Lillis βρίσκει κάτι πολύ πιο ανησυχητικό: μια παράξενη ευθραυστότητα που συνυπάρχει με κάτι βαθιά σκοτεινό. Είναι από τις παρουσίες που, όσο περισσότερο αποκαλύπτεται η ιστορία, τόσο περισσότερο αναθεωρείς όσα νόμιζες ότι είχες καταλάβει. Το καστ συμπληρώνουν μεταξύ άλλων οι Jake Lacy και Michael Peña.
Σημείο αναφοράς δεν θα μπορούσε να μην είναι και η ερμηνεία του Jake Lacy, ο οποίος αποτυπώνει έναν βαθιά ανισόρροπο χαρακτήρα χωρίς να τον κάνει ποτέ μονοδιάστατο.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η τοξικότητά του δεν εμφανίζεται πάντα ως καθαρή επιθετικότητα. Συχνά ντύνεται με τη μορφή της φροντίδας: θέλει να είναι απαραίτητος, να «προστατεύει», να λύνει προβλήματα και να έχει τον άλλον διαρκώς εξαρτημένο από εκείνον. Και εκεί η σειρά πιάνει κάτι πολύ ουσιαστικό: υπάρχουν άνθρωποι που φροντίζουν όχι επειδή σέβονται πραγματικά τις ανάγκες σου, αλλά επειδή χρειάζονται να νιώθουν χρήσιμοι και αναγκαίοι.
Η ένταση ανεβαίνει – και μετά έρχεται η ανατροπή
Το All Her Fault γνωρίζει πώς να σε κάνει να πατήσεις «επόμενο επεισόδιο».
Δεν βασίζεται αποκλειστικά στην εξαφάνιση του Milo. Καθώς προχωρά η ιστορία, το ερώτημα μετακινείται από το «πού είναι;» στο «ποιος λέει αλήθεια;» και τελικά στο πολύ πιο επικίνδυνο «τι πραγματικά συνέβη;».
Μυστικά αποκαλύπτονται, οι οικογενειακές σχέσεις αποκτούν διαφορετική διάσταση και πληροφορίες που αρχικά έμοιαζαν δευτερεύουσες επιστρέφουν με άλλη σημασία. Η επίσημη περιγραφή της σειράς άλλωστε προϊδεάζει ότι η εξαφάνιση σταδιακά αποκαλύπτει ρωγμές στην εικόνα της φαινομενικά τέλειας οικογένειας Irvine.
Δεν λειτουργούν όλα με την ίδια ακρίβεια. Υπάρχουν σημεία όπου η πλοκή απαιτεί από τον θεατή να αποδεχθεί αρκετές συμπτώσεις ή υπερβολές και το μεσαίο τμήμα δεν έχει πάντα την αμείλικτη ορμή της αρχής. Είναι μια αδυναμία που έχει επισημανθεί και από μέρος της κριτικής.
Αλλά το payoff αξίζει.
Χωρίς spoilers, η τελική αποκάλυψη δεν λειτουργεί απλώς σαν το υποχρεωτικό twist ενός mystery thriller. Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο κοιτάζεις μεγάλο μέρος όσων έχουν προηγηθεί. Και όταν πιστεύεις ότι πλέον έχεις καταλάβει το παιχνίδι της σειράς, υπάρχει χώρος για μία ακόμη ανατροπή.
Ένα θρίλερ που είναι περισσότερο από το μυστήριό του
Το All Her Fault δεν ανακαλύπτει εκ νέου το domestic thriller. Έχει γνώριμα συστατικά: εξαφανισμένο παιδί, εύπορες οικογένειες, μυστικά, προβληματικούς γάμους, ψέματα και ανθρώπους που δεν είναι ακριβώς αυτό που δείχνουν.
Αυτό που το ανεβάζει επίπεδο είναι ότι χρησιμοποιεί όλα αυτά για να μιλήσει για κάτι πολύ πιο καθημερινό και αναγνωρίσιμο: την ευθύνη που φορτώνεται σχεδόν αυτονόητα στη μητέρα και την ενοχή που έχει μάθει να κουβαλά ακόμη και όταν δεν της ανήκει ολόκληρη.
Έχει ένταση, έχει μυστήριο, έχει ένα τρομερό plot twist, έχει μια ανατροπή που δύσκολα βλέπεις να έρχεται και, πάνω απ’ όλα, έχει μια Sarah Snook σε ερμηνευτική κατάσταση που υπενθυμίζει γιατί θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της γενιάς της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Πόλη του αίματος»: Η πολυαναμενόμενη σειρά του Disney+ που δεν θέλεις να χάσεις
