Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, μίλησε στο «For You» και στην Δέσποινα Τσώκου για την εποχή που ζύγιζε 108 κιλά, τα φτωχικά παιδικά χρόνια και ο κοινωνικός ρατσισμός για τη μητρότητα.
«Είναι φτώχεια ψυχική να μην μπορεί κάποιος να δει πέρα απο τα κιλά σου»
Για την περίοδο που είχε πολλά κιλά εξομολογήθηκε: «Από εκείνη την περίοδο προφανώς θυμάμαι άσχημα πράγματα. Γελάω σαν άμυνα. Κάθε άνθρωπος που το έχει βιώσει αυτό, καταλαβαίνει ότι δεν είναι κάτι που το ξεχνάς. Κάθε μέρα θα σκεφτώ τι θα φάω και θα ζυγιστώ. Είναι μία συνήθεια, που ξέρεις ότι αν παρεκκλίνεις για καιρό, θα επιστρέψεις.
Δεν ξέρω αν θα ήμουν στη θέση που είμαι, αν εξακολουθούσα να ζυγίζω 108 κιλά. Αυτό είναι πολύ κακό. Δεν ξέρω αν θα με έβλεπαν με τον ίδιο τρόπο οι άνθρωποι και αν θα ήμουν και εγώ άνετη με τον εαυτό μου. Το καλό είναι ότι μεγαλώνοντας μπορείς και σκέφτεσαι διαφορετικιά. Είναι πολύ μεγάλη φτώχεια ψυχική για έναν άνθρωπο να μην μπορεί να δει κάτι πέρα από τα κιλά σου».
«Ξέρω τι σημαίνει να μην έχεις χρήματα να πάρεις ψωμί»
Για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε είπε η Ειρήνη Αγαπηδάκη: «Έχω δουλέψει σε χωράφια και σε εστίαση. Δεν με τσαντίζουν τα πολιτικά “τζάκια” και εύφορες οικογένειες. Χρειάζονται και οι μεν και είδε. Παλιότερα ντεπόμουν γιατί στην Ελλάδα η φτώχεια ήταν ντροπή. Εγώ ξέρω τι σημαίνει να μην έχεις χρήματα να πάρεις ψωμί και αισθάνομαι περήφανη για τη διαδρομή μου».
«Μετά από τέτοιες επιθέσεις έχω καταρρεύσει από το κλάμα»
«Έχει τύχει μετά από τέτοιες επιθέσεις να καταρρεύσω από το κλάμα, όχι απλά να πονέσω κινείται στιγμή. Δεν γίνεται να προσπαθούν να σε χτυπήσουν πολιτικά, χρησιμοποιώντας το αν έχεις παιδιά ή αν είσαι γυναίκα. Είναι παλιακά αυτά. Είναι φθηνό και πρόστυχο», δήλωσε για τις επιθέσεις που έχει δεχθεί στην πολιτική.