Πόσο χαίρεσαι να συναντάς στον διάβα σου ανθρώπους φωτεινούς! Μια όαση στην ομολογουμένως δύσκολη εποχή που διανύουν οι… διαπροσωπικές επαφές. Ε, λοιπόν, ένας τέτοιος φωτεινός άνθρωπος είναι και ο Χάρης Χιώτης, με μια σπάνια ευγένεια που σε εκπλήσσει ευχάριστα.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά η ευγένεια πάντοτε με εξέπληττε. Ίσως γιατί, ενώ θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη, μόνο δεδομένη δεν είναι. Βέβαια, ο Χάρης, διαθέτει κι άλλα σπάνια χαρίσματα, όπως αυτή τη γλυκύτητα με την οποία σε τυλίγει και σε εξωθεί στο παράδοξο συναίσθημα ότι τον ξέρεις χρόνια… κι ας έχετε ανταλλάξει μονάχα δυο κουβέντες.
Δες το πρώτο μέρος της συνέντευξης του Χάρη Χιώτη εδώ: Ο Χάρης Χιώτης στο ZNEWS για το Κάμπινγκ: «Το σενάριό του είναι έκπληξη και για εμάς»
Αυτό που λέμε «καλό παιδί». Καλό παιδί, αλλά και πολυτάλαντος ηθοποιός, που μεταμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ρόλου. Κατέχει καλά τα κατατόπια της υποκριτικής δεξιοτεχνίας και, κυρίως, ξέρει πώς να σε κάνει να γελάς. Με εκείνη τη φυσικότητα που κάνει το δύσκολο να μοιάζει απλό και το χιούμορ να προκύπτει αβίαστα.
Σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο ZNEWS, ο Χάρης Χιώτης μάς μιλά για την ανάγκη να ανήκουμε κάπου, για τις φορές που χρειάστηκε να προσαρμοστεί σε καταστάσεις, αλλά και για τη σημασία τού να παραμένει κανείς πιστός στον εαυτό του, χωρίς να εγκλωβίζεται στην κρίση των άλλων. Ανατρέχει στις απώλειες που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή, εξομολογείται τους επαγγελματικούς του φόβους και τις στιγμές που έφτασε στα όριά του, ενώ εξηγεί τι είναι αυτό που τον κρατά όρθιο στις δυσκολίες.

Φέτος, σε βρίσκουμε στο «Κάμπινγκ». Η σειρά μιλά πολύ και για την ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει κάπου, εσύ έχεις νιώσει ποτέ στη ζωή σου ότι δεν «χωράς» σε ένα περιβάλλον ή ότι πρέπει να προσαρμόσεις κομμάτια του εαυτού σου για να γίνεις αποδεκτός;
Το να προσαρμόζεσαι δεν είναι αναγκαστικά αρνητικό. Ίσως είναι και προτέρημα. Φυσικά έχω προσαρμοστεί σε συνθήκες, φυσικά και έχω χωρέσει σε καταστάσεις. Είναι απόφαση σεβασμού αυτή. Σεβασμού στην κατάσταση και στην συνθήκη. Και φυσικά όταν μία κατάσταση έχει μετατραπεί σε μία καταπιεστική συνθήκη, έχω αποχωρήσει. Και αυτή είναι απόφαση σεβασμού. Προσωπικού αυτή τη φορά. Όταν προσαρμοζόμαστε και χωράμε σε καταστάσεις με πλήρη γνώση της πράξης μας, τότε αυτή η προσαρμογή είναι συνειδητή επιλογή.
Πόσο εύκολο είναι τελικά να είναι κανείς πραγματικά ο εαυτός του σε μια εποχή όπου σχεδόν τα πάντα κρίνονται και σχολιάζονται; Έχεις μάθει να μην επηρεάζεσαι από το βλέμμα και την κρίση των άλλων;
Μεγαλώνοντας η σκέψη μας αλλάζει. Μετατοπίζεται. Και επαναπροσδιορίζεται. Από όσα μας έχουν συμβεί και από όσα έχουμε ζήσει. Εμένα, έχουν ξεκουραστεί και οι δυο μου γονείς. Στην έλλειψη και στο τελεσίδικο της, βρίσκουμε την σύνδεση μας ο καθένας μέσα του ξεχωριστά. Εμένα μου λειτούργησε απελευθερωτικά ως προς την κρίση που αναφέρατε. Είμαστε πρόσκαιροι εδώ, καλό είναι ο καθένας μας να το ζει όπως ξέρει και μπορεί. Φυσικά και θα σχολιαστούν πράγματα, φυσικά και θα κουτσομπολευτούν από κάποιους, αλλά ας είναι αυτά τα προβλήματα μας. Η γνώμη των άλλων αφορά την δική τους ζωή και ακουμπά στα δικά τους βιώματα και στην δική τους οπτική των πραγμάτων. Τρέχουν τα χρόνια και τρέχουμε και εμείς μαζί τους. Ο λογαριασμός πληρώνεται συνολικά στο τέλος, από όλους μας, και καλό είναι να μην έχουμε χρωστούμενα. Ας τσεκάρουμε τον λογαριασμό στην συνείδηση μας, και φυσικά με σεβασμό ως προς τους άλλους, να λειτουργούμε και να ζούμε όπως θέλει ο καθένας.
Από τα «Νούμερα» και τον Χάρη Γαμμάτο μέχρι τον «3ο Όροφο», την «Αρχελάου 5», την «Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα», τα «Φαντάσματα» και τώρα το «Κάμπινγκ», έχεις περάσει μέσα σε λίγα χρόνια από πολύ διαφορετικούς κωμικούς κόσμους. Τι είναι αυτό που αναζητάς πλέον σε έναν ρόλο για να πεις το «ναι»;
Πάντα μία απόφαση είναι πολυπαραγοντική και μοναδική. Όταν μία δουλειά εκπέμπει εμπιστοσύνη σε όλα τα πεδία και ξέρεις ότι θα περάσεις καλά, τότε η απόφαση τείνει να είναι μονόδρομος.

Τι σε φοβίζει περισσότερο επαγγελματικά; Η αποτυχία, η επανάληψη ή το να αρχίσεις να κάνεις πράγματα που δεν σε εκφράζουν πραγματικά;
Η δουλειά μας έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό, το εποχιακό στοιχείο. Είναι μία δουλειά όπου κάθε έξι μήνες είσαι στην γύρα και ψάχνεις το επόμενο σου βήμα. Αυτό δημιουργεί ένα φόβο και ένα άγχος αλλά και μία γοητεία. Είσαι συνέχεια σε μία κίνηση και αυτό από μόνο του είναι φοβερό. Εμπεριέχει φόβο και ενθουσιασμό μαζί. Όλα τα υπόλοιπα είναι μέρος της δουλειάς μας. Και η αποτυχία, και η επανάληψη και το να κάνεις κάποια πράγματα αλλιώς από ότι τα είχες φανταστεί για βιοποριστικούς λόγους. Όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι.
Έφτασες ποτέ στο σημείο να πεις «τα παρατάω»; Και τι σε κράτησε τελικά μέσα στη δουλειά;
Έχω υπάρξει σε οριακά σημεία, ναι. Αλλά η πίστη των δικών μου ανθρώπων σε εμένα δεν με άφησε ποτέ μόνο μου. Σε κάθε ανάγκη, η οικογένεια μου και οι φίλοι μου, είναι παρόντες και περνάμε την όποια κρίση μαζί. Και αυτό, τόσο έμενα όσο και τους δικούς μου ανθρώπους, μας ωθεί πάντα να πηγαίνουμε προς τα μπροστά.
Εκτός σκηνής και γυρισμάτων, ποιος είναι ο Χάρης Χιώτης; Τι είναι αυτό που μπορεί να σε αποφορτίσει πραγματικά μετά από μια δύσκολη ημέρα;
Μου αρέσει πολύ το περπάτημα. Εκεί την βρίσκω την κατάσταση μου. Στις εικόνες των δρόμων, στους ήχους τους και στην εναλλαγή τοπίων. Αυτό με αποφορτίζει και με χαλαρώνει πολύ. Και φυσικά, οι βόλτες με φίλους, μία μηχανάδα, μία ταβέρνα με μεζεδικλίκια και κρασάκι, χαλαρές στιγμές ανθρώπων και όλα τα υπόλοιπα έρχονται.
Αν κοιτούσες τον εαυτό σας δέκα χρόνια πριν, ποια συμβουλή θα του έδινες και τι θα ήθελες να έχει αλλάξει στον Χάρη Χιώτη δέκα χρόνια από τώρα;
Να μην παίρνει τα λάθη του τόσο στα σοβαρά και να μην στενοχωριέται τόσο για αυτά. Είμαστε άνθρωποι και είναι στην φύση μας να κάνουμε λάθη. Είμαστε τα λάθη μας και από εκεί έρχονται τα σωστά μας. Όσο για το τι θα ήθελα να αλλάξει, επειδή οι αλλαγές μας είναι σύμφωνες με τους καιρούς μας, θα σας απαντήσω σε αυτό σε δέκα χρόνια – όταν με το καλό έρθει εκείνη η ώρα.

Θεατρικά, πού σε βρίσκουμε αυτή τη σεζόν;
«Σεσουάρ για δολοφόνους», στο θέατρο Γκλόρια. Μία παράσταση πάρτυ, μία παράσταση που ενώνει την σκηνή με την πλατεία και δίνει αβάντα σε όλα τα ευτράπελα να συμβούν. Σας περιμένουμε να λύσετε το μυστήριο του φόνου της Αμαλίας Τσαλίκογλου. Και μετά, δικαιούστε δωρεάν κούρεμα!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ